پای وصیت‌نامه شهدای مدافع حریم آل‌الله/ 17

خوشا به حال رفقایم که شهید شدند

شهید«محمدرضا ابراهیمی یزد آبادی» عاشق شهادت بود و همیشه می‌گفت من اگر در جنگ شهید نشدم خیلی ناراحتم که چرا از صف شهدا جا مانده‌‌ام خوشا به حال رفقایم که شهید شدند. پس از بازنشستگی در تاریخ ۲۴آبان ۱۳۹۴به یاران شهیدش پیوست. همزمان با سالروز شهادت، وصیت‌نامه این شهید والا مقام را می‌خوانیم.

کد خبر: ۵۲۱۰۳۱

دوشنبه - ۲۴ آبان ۱۴۰۰ / 1400 24 August

به گزارش نوید شاهد، شهید محمدرضا ابراهیمی یزد آبادی از فرماندهان و جانبازان پر افتخار دفاع مقدس بود که هنگام مبارزه با مزدوران استکبار جهانی در سوریه شهد شیرین شهادت را نوشید و به یاران شهیدش پیوست.

نام: محمدرضا

نام خانوادگي: ابراهیمی یزد آبادی

نام پدر: حسن

تاريخ‌تولد: نهم شهریور 1344

محل تولد: فالورجان

ارگان اعزام‌كننده:سپاه پاسداران انقلاب اسلامی

تاريخ شهادت: بیست و چهارم آبان 1394

محل شهادت: منطقه 120 سوریه

بسم الله الرحمن الرحیم

اینجانب محمدرضا ابراهیمی شهادت میدهم به یگانگی خداوند متعال و شهادت میدهم که حضرت محمد(ص) پیامبر و فرستاده اوست و حضرت زهرا (س) فرزند او و مادر یازده امام برحق و همسر امیرالمومنین (ع) و در کل شهادت میدهم که این چهارده نور مقدس را خداوند برای هدایت و راهنمای امت خلق کرد و خدا را شاکرم که به من آگاهی داد که خود را در صف مبارزان و مجاهدان در راه دفاع از دین اسلام قرار بدهم و خود را تابع دستورات حضرات معصومین قرار بدهم و بتوانم

در این برهه از زمان که اسلام عزیز در معرض خطر کفار مسلمان‌نما قرار گرفته خود را در صف مبارزان قرار دهم، هرچند که من روسیاه کجا و صف مبارزه و دفاع از اسلام عزیز کجا ....

من به عنوان سرباز کوچک ولایت وظیفه خود میدانم هرچند قدم کوچک در این راه بردارم و از حریم ائمه دفاع کنم و ننشینم برای تکه نانی به اسلام و انقلاب و راه امام عزیز که غیر از سعادت و خوشبختی برای مردم چیزی نمیخواست، نق بزنم. بنده برای آمدن در صف مبارزان سوریه نه کسی به من تحمیل کرده بود و نه از من خواسته شده بود، من مدت‌ها بود که دنبال آمدن برای مبارزه بودم و خداوند بر من منت نهاد و مرا پذیرفت که در این جبهه قرار گیرم. از فرزندانم میخواهم که در هر کجا که خدمت میکنند، چه در منزل وچه در خدمت به مردم فقط برای خدا کار کنند نه برای دیده‌شدن، که اگر خدا ببیند همه میبینند و اگر خدا نبیند هیچ کس نمیبیند.

از خانواده‌ام میخواهم اگر خداوند توفیق شهادت به من داد، برای من ناراحت نباشند که من اگر در جنگ شهید نشدم خیلی ناراحت بودم که چرا از صف شهداء جا ماندم و ناراحت حال خودم بودم.

عزیزانم مرا حلال کنید که اگر شما را اذیت کردم که کرده‌ام. و از همه دوستان می خواهم که مرا حلال کنید. اگر به کسی اذیتی کرده‌ام مرا حلال کند که من در پیشگاه خداوند دستم خالیست. اگر من شهید شدم من را در گلستان شهدای یزدآباد در کنار دیگر همرزمانم به خاک بسپارید.

محمدرضا ابراهیمی یزد آبادی