زندگی نامه/

«به پدر و مادر اُف نگویید»

نویدشاهد_درخاطرات شهید حسن میری آمده است: هميشه جوياي احوال خويشان بود و عامل واقعي اين آيه از قرآن بود كه «به پدر و مادر اف هم نبايد گفت.» در ادامه زندگی نامه شهید حسن میری را می خوانید.

کد خبر: ۵۲۰۰۹۰

پنجشنبه - ۱۳ آبان ۱۴۰۰ / 1400 13 August

به گزارش نوید شاهد استان قم، شهید سيدحسن میری در سال 1346 در شهر خون و قيام قم به دنيا آمد. دوران كودكي را در دامان مادر و پدري مهربان و متدين پشت سر گذاشت و در سن هفت سالگي وارد دبستان شد و تا كلاس ششم ابتدايي درس خواند.

وقتي در وجودش علاقه به تحصيل را نديد، ترك تحصيل كرد. كمي بعد وارد بسيج شد.

با فعاليت مداوم در پايگاه مقاومت و پست‎هاي شبانه در راستاي تحقق اهداف انقلاب كوشيد.

سيدحسن فردي مهذب، متدين، بي‎ تكبر و ساده ‎زيست بود. هرگز بر سرِ سفره‌ي رنگين نمي‎نشست و از تجملات گريزان بود.

با كودكان مهربان و بسيار خوش‎اخلاق بود.

در نظرش خانواده و اقوام جايگاه بالايي داشتند.

هميشه جوياي احوال خويشان بود و عامل واقعي اين آيه از قرآن بود كه «به پدر و مادر اف هم نبايد گفت.» اخلاص از خصوصيات بارز اخلاقي سيدحسن بود و هيچ‎گاه ريا نمی كرد.

16 يا 17 ساله بود كه با فرمان امام خميني(ره) مبني بر پركردن جبه ها از طرف بسيج عازم جنگ شد. وقتي پدرش به او گفت: ‌«دوست دارم تا زنده ‎ام شما سرو سامان بگيريد.» جواب داد:‌ «فعلاً مهم‎ترين مسأله جنگ است! ‌ما بايد برويم.»

اول در جبهه بسيجي بود؛ تا اين‎كه با رسيدن زمان خدمت سربازي به عنوان سرباز وظيفه عازم جبه ‎ نبرد شد. پس از چند ماه در منطقه ي جنگي شلمچه در عمليات كربلاي پنج در بيست و سوم دي ماه 1365، از ناحيه پشت سر مورد هدف واقع شد و به فيض عظماي شهادت نايل شد.

از زبان مادر شهید می خوانید؛

چشم هایم

حد و مرزي براي محرم و نامحرم قائل بود.بسيار مراعات مي‌كرد.

يك بار كه تازه از منطقه به مرخصي آمده بود، با عده ‎اي از اقوام در جايي جمع بودم كه پدرش از سيدحسن خواست از شيشه بيرون را نگاه كند. سيدحسن گفت: اگر سرم را بلند كنم نگاهم به دخترعمه ام مي ‎افتد كه روبه روي من نشسته است.

برگشت شبانه

سيدحسن دفعه ي آخري كه به مرخصي آمد، شب جمعه بود كه به قم رسيد. با اين‎كه كليد در خانه را داشت، براي مراعات حال پدر و مادرش و خانواده به حرم مطهر حضرت معصومه(سلام الله عليها) رفت. صبح زماني كه همهه ي اعضاي هيأت در خانه ی آن‎ها مشغول خواندن دعاي ندبه بودند، وارد خانه شد.