شهید "حسین بمانی گلنا آبادی":

گرانبها تر از خون متاعي ندارم كه در راه اسلام بدهم

نوید شاهد – در وصیت نامه شهید "حسین بمانی گلنا آبادی" آمده است: سوگند كه گرانبها تر از خونم متاعي ندارم كه بدهم و اينكه اين خون من و اين هم جان بي مقدار من تقديم به روح خميني كبير، ما بايد به وظيفه و فريضه اسلامي عمل كنيم و به مقابله با كفار برويم و امانتي كه نزد ماست نيز اداء نمائيم.

کد خبر: ۵۱۹۳۷۶

چهارشنبه - ۰۵ آبان ۱۴۰۰ / 1400 05 August

به گزارش نوید شاهد کرمان، شهید "حسین بمانی گلنا آبادی" پنجم ‌مهر 1329، در روستاي‌ كشكوئيه از توابع‌ شهرستان رفسنجان زاده شد. وی تا چهارم ابتدايي درس خواند. سال 1353، ازدواج كرد و صاحب چهار پسر و يك دختر شد. پاسدار بود، سوم آبان 1362، در مريوان بر اثر موج انفجار به شهادت رسيد.

در ادامه وصیت نامه شهید "حسین بمانی گلنا آبادی" را مرور می کنیم:

در اين برهه از زمان كه كفار و جهانخواران شرق و غرب به مقابله با اسلام و نظام اسلامي شتافتند ما نيز بايد به اين وظيفه و فريضه اسلامي عمل كنيم و به مقابله با كفار برويم و امانتي كه نزد ماست نيز اداء نمائيم و اما پيام من به ملت ايران اين است كه راه امام كبيرمان خميني آن اسطوره مقاومت و فصيلت را ادامه دهند و منتظر فرمان امام در هر كار و امري باشند و هميشه در صحنه حاضر باند تا با ياري الله و رهبري امام مان، انقلاب را به سر منزل مقصود برسانيم.

اي خداي بزرگ، اين مخلوق درمانده و ضعيف تو حال كه بسوي تو آمده او را از درگاهت مران گناهانش را بيامرز و از درگاهت نا اميدش مگردان اي خداي من بسيار در تلاش بوده‌ام تا به راه تو باشم و براي تو بنده‌اي مخلص باشم و هر چند كه لطف تو شامل حالم بوده ولي شرمنده و سرافنكنده‌ام و اميد بخشش دارم.

خداوندا به محمد و به خمينی ات سوگند كه گرانبها تر از خونم متاعي ندارم كه بدهم و اينكه اين خون من و اين هم جان بي مقدار من تقديم به به روح تو خميني كبير .

مادر عزيزم مرا ببخشيد واز من راضي باشيد تا خدا هم از من خوشنود گردد و مرا بيامرزد، خيلي دلم مي‌خواهد كه پدرم زنده بود، اما برايم اشك نمي‌ريخت و مانند پدر شهداي به خاك وخون خفته در بين پدرها سرش را بالا مي‌گرفت.

مادر عزيزم و خواهران و برادرانم، از شما مي‌خواهم بعد از شهادت من گريه نكنيد، مانند امام عزيزمان كه در شهادت پسرش گريه نكرد و از شما مي‌خواهم اگر بد و خوبي ديديد از من مرا ببخشين.

همسرم مرا ببخشيد و از من راضي باشيد و براي من گريه نكنيد و لباس عزا نپوشيد و فرزندانم را آنطور كه خدا و پيامبر خدا و ائمه اطهار سفار كرده اند تربيت كنيد تربيتي كه علي (ع) به حسن(ع) و حسين(ع) و فاطمه(س) به زينب(س) نمود.

از كساني كه به ما حقي دارند واز ما رنجي برده اند و از ما ناراحتي دارند مي‌خواهم عفو كنند تا خداوند راضي و خوشنود شود كه كسانيكه طلبي و حسابي هم از ما دارند از اينجانب محمد بماني وصي من بگيرند.

پایان پیام/