فرازی از وصیت نامه شهید حسین شیدای؛

اینجا جوانان خدا را با چشمشان هر لحظه ملاحظه می‌کنند

نوید شاهد - شهید حسین شیدای در قسمتی از وصیت نامه خود نوشته است: «اینجا جوانان، خدا را با چشمشان هر لحظه ملاحظه می‌کنند و این هم از نعمت انقلاب اسلامی به رهبری روح الله بود که جوانان ما از خوابی گران بیدار شدند و امروز جایگاهشان در جبهه است و افتخارشان شهادت».

کد خبر: ۵۱۹۳۳۸

شنبه - ۱۵ آبان ۱۴۰۰ / 1400 15 August

به گزارش نوید شاهد خراسان رضوی، شهید حسین شیدای، در روز دوم آبان ماه سال ۱۳۴۱ در روستای شفیع آباد از توابع شهرستان بردسکن چشم به جهان گشود. پدرش "غلامرضا شیدای"، کشاورز بود و مادرش "کبرا پهلوانی" نام داشت. تا سوم متوسطه درس خواند و در سال ۱۳۶۲ ازدواج کرد.

حسین شیدایی در زمان جنگ تحمیلی به عنوان پاسدار در واحد تخریب حضور یافت. در روز ششم اسفند ماه سال ۱۳۶۲ با سمت جانشین فرمانده واحد تخریب در جزیره مجنون بر اثر اصابت گلوله به پیشانی، شهید شد. پیکر او را در زادگاهش به خاک سپردند.

در ادامه فرازی از وصیت نامه این شهید والامقام را خواهیم خواند:

بسم الله الرحمن الرحیم

إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَهَاجَرُوا وَجَاهَدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنْفُسِهِمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَالَّذِينَ آوَوْا وَنَصَرُوا أُولَٰئِكَ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ ۚ وَالَّذِينَ آمَنُوا وَلَمْ يُهَاجِرُوا مَا لَكُمْ مِنْ وَلَايَتِهِمْ مِنْ شَيْءٍ حَتَّىٰ يُهَاجِرُوا ۚ وَإِنِ اسْتَنْصَرُوكُمْ فِي الدِّينِ فَعَلَيْكُمُ النَّصْرُ إِلَّا عَلَىٰ قَوْمٍ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِيثَاقٌ ۗ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ. سوره انفال آیة (۷۲)

به نام الله مربی انسان‌ها وصیتنامه خویش را که جز اقرار و اعتراف به اعمال نیست آغاز می‌کنم. با سلام و درود به محضر مبارک امام زمان و نائب گرانقدرش خمینی بت شکن و حسین زمان (ع) و با سلام بر تمامی برادران و خواهران حزب اللهی[...]

خدا را بشهادت می‌گیرم که گفتارم از عملم جدا نباشد و آنچه را می‌گویم حقیقی است آشکار و واضح. خواهران و برادران عزیز جبهه را خالی نگذارید که خدا در آنجا هست. اگر شما در پشت جبهه هزاران کتاب برای اثبات وجود خدا دارید، اینجا جوانان، خدا را با چشمشان هر لحظه ملاحظه می‌کنند و این هم از نعمت انقلاب اسلامی برهبری روح الله بود که جوانان ما از خوابی گران بیدار شدند و امروز جایگاهشان در جبهه است و افتخارشان شهادت[...]

خدایا اگر مرگم نزدیک شده و عملم مرا به تو نزدیک نکرده اقرار بگناه خود را وسیله خویش بدرگاهت قرار می‌دهم و از بارگاه اقدست خواهانم که مرا مورد عفو خویش قرار دهی.

بارالها، پروردگارا، امیدا، من بر خویشتن ستم کردم، بدرگاهت معذرت می‌خواهم.

خدایا وای بر من اگر نیامرزیم.

خدایا، پیوسته در دوران زندگی نیکی تو بر من می‌رسد ندا می‌دادی بیا و من کوتاهی می‌کردم.

خدایا نیکیت را هنگام مرگ از من مگیر.

خدایا توجه کن بر من بفضل خویش که همچون گناهکاری هستم که نادانیش سراپا او را فرا گرفته، خدایا مرا ببخش به ما هم از کرامتت عنایت فرما در آخرت.

خدایا، معبودا، تو براستی در دنیا گناهانی را بر من پوشاندی که من در آخرت بپوشاندن آن‌ها محتاجترم[...]

خدمت دوستان عزیز سپاه سلام می‌رسانم و خداوند را شکر می‌کنم که راهنمائیم کرد و سپاه را انتخاب کردم برای نزدیکتر بودن به شهادت آن‌ها هم خدا را شکر کنند که جایگاهشان خانه آقا امام زمان (عج) است و بدانند که پاسداری یک شغل نیست بلکه یک تعهد است و پدر و مادر عزیز که قلب کوچکم با شماست بدانید من به وظیفه خود عمل کردم و شما هم هدیه نا قابل خود را تقدیم سالار شهیدان حسین بن علی (ع) نمودید آنهم اگر مورد لطف حق تعالی واقع گردد اوست که انشاءالله هدیه تان مورد نظر واقع گردد و صد دعائی که امید است که خداوند آن‌ها را وسیله عفو قرار دهد، می‌کنم و با شما تا ابد خداحافظی می‌کنم و چیزی که برایتان خواهد ماند عمل صالح و شایسته شماست و پیروی از امام عزیزمان است[...]