«محمد امیر پیکرستان»

اميدی به شهادت ندارم چرا که قلبم پر از گناه است

نوید شاهد - تابستان 1344 در یکی از روستاهای زابل پای به عرضه گیتی نهاد، به عنوان بسیجی در جبهه حضور یافت، در قسمتی از وصیت نامه خود این‌گونه عنوان می‌کند: اميدی به شهادت ندارم چرا که قلبم پر از گناه است و از امتحان خداوند در دنيا سخت نگران و از عذاب خداوند در روز قيامت به شدت می‌ترسم اما اگر قرار باشد با همين چند قطره خون ناچيز قدمی در راه انقلاب برداشته و حافظ دينم باشم بگذار تا آن‌را در راه خداوند نثار کنم.

کد خبر: ۵۱۹۳۰۸

پنجشنبه - ۰۶ آبان ۱۴۰۰ / 1400 06 August

به گزارش نوید شاهد سیستان و بلوچستان، فرزند"مزار" در مرداد 1344 در یکی از روستاهای زابل پای به عرضه گیتی نهاد، پدرش "مزار" نام داشت و فردی کشاور و دام‌دار بود، پس از تمام مقطع راهنمایی توسط بسیج به جبهه اعزام شد. پنجم آبان‌ماه 1362 در ارتفاعات کردستان بر اثر انفجار مین به درجه شهد شیرین شهدات را در سن 18 سالگی نوشید و به لقا الله پیوست. در ادامه متن کامل وصیت‌نامه شهید را می‌خوانیم:

وصیت‌نامه شهید « محمد امین پیکرستان»

بسم رب الشهداء و الصديقين

سلام به پيشگاه رهبر انقلاب، اين ابراهيم زمان که راه مبارزه را به ما آموخت و شرف و عزت به ما عطا کرد سلام بر حسين (علیه السلام) شهيد سرور شهيدان اسلام و بر پيروان خط امام(رحمت الله علیه) .

خدا را شکر می‌کنم که مرا در مسيری قرار داد تا اسلام واقعی را بشناسم و چگونه زيستن و چگونه انديشيدن را بياموزم و چگونه راهم را انتخاب کنم وقتی مرگ حق است (کل نفسه ذائقه الموت) و تمام نفوس خواهند مرد و بهترين نوع مردن شهادت در راه خدا است.

برادران در پي آسايش نباشيد ما خلق شده‌ايم تا مورد آزمايش قرار گيريم و اساسا اين جهان محلي جز براي آزمايش نيست و زندگي جاويد در آن جهان است سعي کنيد دل‌تان با حجت خدا باشد به امام(رحمت الله علیه) انس بگيرد لحظه‌ای از دعا برای سلامتی و ظهور ايشان در مراسم دعای کميل و توسل غفلت نکنيد گرفتاری‌ها و مشکلات خود را با توسل به آن حضرت حل و رفع کنيد و اما پدر و مادر عزيزم الان که ميخواهم اين وصيت را بنويسم هيچ‌گونه اميدی به شهادت ندارم چرا که قلبم پر از گناه است و از امتحان خداوند در دنيا سخت نگران و از عذاب خداوند در روز قيامت به شدت می‌ترسم اما اگر قرار باشد با همين چند قطره خون ناچيز قدمي در راه انقلاب برداشته و حافظ دينم باشم بگذار تا آن‌را در راه خداوند نثار کنم و اي کاش دريائي از خون در بدن بود و آن را مي‌توانستم در راه به ثمر رساندن انقلاب خون‌بار اسلامی که دنباله رو قيام خونين حسين (علیه السلام) است نثار کنم.

اما پيامی براي شما پدر و مادر عزيزم

عزيزان ميدانم که چقدر برايم زحمت کشيده ايد و شرمنده هستم که نتوانستم فرزند خوبي براي شما باشم عفو و بخشش از شما دارم و از خداوند مي‌خواهم به شما صبر و توفيق عبادت و بندگي در راه خودش نصيبتان بگرداند. آمين! خدا را شکر کنيد و ذکر او گویید و هم‌چنين در مورد شما خواهران و برادرانم من شرمنده از اين هستم که نتوانسته‌ام در طول عمرم براي اسلام و انقلاب اسلامي ايران و امت شهيد پرور ايران مفيد بوده باشم و اميدوارم که با ريخته شدن خونم بتوانم قطره ای از اقيانوس بيکران خداوند متعال را سپاس گو باشم.

روحش شاد و یادش گرامی باد.

انتهای پیام/