کسب رضایت الهی از منظر شهید «احمد جوانمردی»

نوید شاهد - شهید «احمد جوانمردی» همواره می‌گفت: «باید در راهی قدم برداشت که رضای خدا در آن باشد و اگر در انجام کار‌ها به دنبال رضای خدا باشیم خدا ما را به راه فلاح و رستگاری هدایت خواهد کرد».

کد خبر: ۵۱۸۹۹۹

شنبه - ۰۱ آبان ۱۴۰۰ / 1400 01 August

به گزارش نوید شاهد کردستان؛ پیشمرگ مسلمان کرد شهید احمد جوانمردی روز سوم دیماه سال ۱۳۳۵ در روستای «تموته» از توابع شهرستان سقز به دنیا آمد.
احمد دوران کودکی را زیر سایه پر مهر و محبت والدینش در روستا سپری کرد و با رسیدن به سن ۶ سالگی برای یادگیری علم و دانش راهی مدرسه شد و تحصیلاتش را تا پایان دوره ابتدایی به پایان رساند و با حضور عالم دینی در مسجد روستا همزمان با تحصیل در مقطع ابتدایی، علوم دینی و روخوانی قرآن را نیز فرا گرفت.
به دلیل نبود امکانات آموزشی در روستا موفق نشد مدارج بالاتر تحصیلی را طی کند و به همراه دیگر اعضای خانواده به امورات کشاورزی و دامداری مشغول شد.
وی به تصمیم بزرگان خانواده با دختری عفیف ازدواج کرد و ثمره پیوند وی با همسرش یک فرزند پسر است.
احمد همواره می‌گفت: «باید در راهی قدم برداشت که رضای خدا در آن باشد و اگر در انجام کار‌ها به دنبال رضای خدا باشیم خدا ما را به راه فلاح و رستگاری هدایت خواهد کرد». وی بسیار صبور و شکیبا بود و بر این باور بود که خیلی از افراد وابسته به گروهک‌های ضد انقلاب در دام دشمن گرفتار شده‌اند و ناخواسته در راهی قدم نهاده‌اند که امیدی به بازگشت ندارند.
روحیه ظلم ستیزی وی تاب تحمل ستم‌های آشکار گروهک‌ها را نداشت و به همین دلیل به مقابله علیه آنان پرداخت و همین امر باعث شد تا گروهک ضد انقلاب موسوم به «چریک‌های فدایی» احمد را به مدت ۶ ماه به اسارت گرفته و شکنجه دهند.
وی پس از رهایی از بند ضد انقلاب، به پیشنهاد شهید «حاج شریف صالحیان» که در آن زمان فرماندهی پیشمرگان مسلمان کرد را بر عهده داشت، لباس جهاد در راه خدا را به تن کرد و راهی شهر دیواندره شد و بعد از چند ماه خدمت در آن منطقه و شرکت در چندین عملیات به گردان عملیاتی «میرده» واقع در محور سقز و بانه قرار داشت منتقل شد.
احمد به شهر بانه مهاجرت کرد و زندگی ساده‌ای داشت و در سپاه بانه مشغول به خدمت شد، بیشتر اوقات به مأموریت می‌رفت و هر لحظه گزارشی در خصوص حضور گروهک‌ها در منطقه می‌رسید به همراه پیشمرگان مسلمان کرد در آنجا حضور می‌یافت.
وی پس از سال‌ها مجاهدت در جهت دفاع از آرمان‌ها و ادامه راه شهدا سر انجام روز یکم آبان ماه سال ۱۳۵۹ در روستای «نیزه رود» از توابع شهرستان بانه حین درگیری با گروهک ضد انقلاب به شهادت رسید و پیکر مطهرش پس از تشییع در گلزار شهدای سلیمان بگ بانه به خاک سپرده شد.