وصیت‌نامه شهید«غلام اندخش»

هدفتان الله و مسیرتان الی‌الله باشد

نوید شاهد- شهید غلام اندخش در قسمتی از وصیت‌نامه خود نوشته است: «در همه كارهايتان فقط اسم الله را در زير لب ذكر كنيد تا موفق شويد، هدفتان الله و مسيرتان الی الله باشد.»

کد خبر: ۵۱۷۷۹۴

چهارشنبه - ۱۴ مهر ۱۴۰۰ / 1400 14 July

به گزارش نوید شاهد، شهید«غلام اندخش» فرزند«عبدی»، 3 تیر‌ماه 1348 در کهگیلویه و بویراحمد دیده به جهان گشود. این شهید والامقام 14 مهر‌ماه 1365 در منطقه عملیاتی جزیره مجنون به فیض شهادت نائل آمد. بخش‌هایی از وصیت‌نامه شهید اندخش را می‌خوانیم.

بسم الله الرحمن الرحيم

وَلا تَحسَبَنَّ الَّذينَ قُتِلوا في سَبيلِ اللَّهِ أَمواتًا ۚ بَل أَحياءٌ عِندَ رَبِّهِم يُرزَقونَ

مپنداريد آنهايی كه در راه خدا كشته می‌شوند مرده‌اند، بلكه زنده‌اند و نزد پروردگار خويش روزی می‌گيرند.

به نام خداوند بخشنده مهربان و ايزد منان، خدای جهان، آفريدگار آدميان. به نام كسی كه مرا از نيستی به هستی آورد.

وصيت خود را می‌نويسم و می‌خواهم با ساير رزمندگان اسلام به جبهه حق بروم و در راه خدا كشته شوم. دوست دارم موقعی كه به شهادت رسيدم مانند ابوالفضل(ع) و حسين(ع) كه در صحرای كربلا جنگيدند من هم با لباس خونين و پيكر عريان و بی‌سرو با لباس گلگون به شهادت برسم.

دوست دارم كه در رختخواب ذلت جان ندهم و مرگ من مرگ با عزت باشد(يعنی شهادت در راه خدا) نه مرگ با ذلت. دوست دارم موقعی كه به شهادت رسيدم همه دوستان، آشنايان و قوم و خويشان از من خشنود و راضی باشند و هميشه اسم من از یادشان نرود.

دوست دارم كه هنگامی كه به شهادت رسيدم مادرم لباس سياه نپوشد و جامه ندرد. از مرگ من ناراحت نشود و خشنود باشد كه فرزند خود را در راه خدا داده است. دوست دارم كه مانند حسين(ع) به شهادت برسم.

از خدای خود سپاسگزاری می‌كنم كه در زمان جاهليت مرا نيافريد و الان كه همه مردم آگاهند مرا آفريد.

مادر عزیزم! می‌دانم كه برای من رنج زياد كشيديد و مرا بزرگ كرديد. مرا حلال كنيد و تنها وصيت من به شما اين است كه در مرگ من گريه نكنيد چون روز محشر فاطمه زهرا(س) از تو گله دارد.

خواهرم! تنها تقاضايی كه از شما دارم اين است كه درسوگ من گريه و زاری نكنيد، ناراحت نباشيد و لباس سياه هم نپوشيد.

برادرم! آنچه كه در توان داريد به برادران پاسدار كمک كنيد و در كارها آنها را ياری كنيد چون به قول امام: كار سپاه خيلی ارزشمند است و مسئوليت آن خيلی زياد است. در همه كارهايتان فقط اسم الله را در زير لب ذكر كنيد تا موفق شويد و هدفتان الله و مسيرتان الی الله باشد. نمازهای خود را سر وقت بخوانيد، از خداوند ياری و كمک جوييد و در جامعه‌ای كه هستيد بايد احساس مسئوليت كنيد و كارهايی انجام دهيد كه برای جامعه اسلامی مفيد باشد. هميشه هدفتان الله كتابتان كلام الله، مسيرتان الی الله، رهبرتان روح الله، سپاهتان جندالله باشد. روحانيت را محترم بشمريد و اين كارها را انجام دهيد حتما پيروز می‌شويد.

پدرجان! از آن زمان که يادم می‌آيد در صحرا، جنگل‌ها و بيابان‌ها مسافرت می‌كرديد و مرا به مدرسه فرستادید تا شايد بتوانم كاری انجام بدهم و برای كشور و مملكتم مفيد باشم. مرا ببخشيد از اينكه به پای من زحمت بی پايان كشيده‌ايد.

برادران معلم و دبير! شما درس را برای رضای خدا بدهيد و هدفتان رفع مسئوليت نباشد. هدفتان ياد دادن به ديگران باشد و ياد گرفتن مردم .

رؤسا و كاركنان نهادها و ارگان‌ها! شما برای محرومان احساس مسئوليت كنيد. به فقيران و تهيدستان كمک كنيد. اميدوارم به كفر فساد و ثروت اندوزی نباشيد و بدانيد در هر كجا كه باشيد خدا با شماست و كار شما را ذره به ذره زير نظر قرار می‌دهد. كاركنان! شما در كارهايتان هميشه ثابت قدم و پيشقدم باشيد و برای رضای خدا كار كرده تا بتوانيد اين كشور اسلامی را كه چشم همه توده‌های محروم مردم به آن است از وابستگی نجات دهيد.

از شما فرهنگيان عزيز هم تقاضا دارم كه اين سخن را هميشه سرمشق خود قرار بدهيد كه در سالم ساختن فضای فرهنگی جامعه اسلامی خود بكوشيد چون مهمترين و بالاترين قشر، قشر فرهنگی است كه برای آگاه سازی ملت اسلامی به وجود آمد. شما برای سالم ساختن فرهنگ خود هميشه اتحاد داشته باشيد و در همه كارهايتان نظم و مقررات اخلاقی را رعايت كنيد.

از شما دانش‌آموزان تقاضا دارم كه سنگر ديگر برادران دانش‌آموز را خالی نگذاريد چون به قول حجت الاسلام خامنه‌ای هيچ سنگری نيست كه خون دانش‌آموزی پای آن ريخته نشده باشد. پايه اين ملت، شما فرهنگيان و دانش‌آموزان هستيد.

ما ملت اسلامی بايد تا آخرين قطره خونی كه در بدن داريم بجنگيم و فتنه را رفع كنيم و همه كشته شويم برای اينكه فتنه در جهان رفع شود.

در اخر می‌گویم: مادرم! انسان را خدا آفريد و بازگشت انسان به سوی اوست(انا لله و انا اليه راجعون)، انسان بايد از خود بپرسد من كيستم؟ از كجا آمده ام؟ به كجا می‌روم؟

مادر! نكند خدای ناكرده ناراحت شويد. انسان يک مرتبه آفريده شد و يک مرتبه هم می‌ميرد پس شهادت چقدر زيبا و پرمعنا است. ناراحت نشويد چون ما جوانان و نوجوانان بايد به جبهه برويم تا بتوانيم اين انقلاب را نگهداری كنيم و به دست صاحب اصليش امام زمان(عجل‌الله) بدهيم.

ای برادران هم سن و سال من! شما هرچه بيشتر پايگاه‌های مقاومت را حفظ كنيد.

خدايا چنان كن سرانجام كار / تو خشنود باشی و ما رستگار

والسلام