مدیرکل بنیاد شهید و امور ایثارگران استان آذربایجان غربی؛

بانوان شهیده و ایثارگر، الگوهای فاخر تربیتی برای جوانان هستند

نوید شاهد - مهدی فعال، با تاکید بر نقش بانوان شهیده و ایثارگر در عرصه های مختلف از جمله دفاع مقدس و بهداشت و درمان تصریح کرد: این عزیزان به عنوان الگوهایی فاخر تربیتی برای جوانان مطرح هستند.

کد خبر: ۵۱۷۷۰۶

دوشنبه - ۱۲ مهر ۱۴۰۰ / 1400 12 July

به گزارش نوید شاهد آذربايجان غربي؛ مهدی فعال، مدیرکل بنیاد شهید و امور ایثارگران استان آذربایجان غربی، روز دوشنبه در مراسم تجلیل از بانوان شهیده، ایثارگر و مدافعان سلامت ضمن تسلیت رحلت حضرت محمد(ص) و شهادت امام حسن مجتبی(ع)، از مهم‌ترین جلوه‌های حضور بانوان ایرانی در دفاع مقدس را نقش پشتیبانی و خدماتی آنان و فراهم آوردن تدارکات لازم برای رزمندگان در جبهه‌های جنگ عنوان کرد و گفت: در آغازین روزهای تهاجم دشمن بعثی، بیشتر این خدمات به صورت خودجوش و کمتر سازمان یافته در مراکزی نظیر مساجد، حسینیه‌ها، مدارس و غیره با مشارکت فعال بانوان صورت می‌گرفت. فعالیت زنان مسلمان در ستادهای پشتیبانی جبهه و جنگ به موارد خاصی محدود نمی‌شد و آنها متناسب با توانایی‌هایشان فعالیت‌های متنوعی انجام می‌دادند.

وی ادامه داد: نقش موثر زنان در هشت سال دفاع مقدس، امری انکارناپذیر و سرشار از ایثاری آگاهانه است. بانوانی که برای حفظ نظام مقدس جمهوری اسلامی به یاری رزمندگان سلحشور شتافتند و با ایثار و فداکاری وصف ناپذیری روحیه آنان را تقویت کردند و برگ های زرینی بر تاریخ رشادت های این مرز و بوم افزودند.

مدیرکل بنیاد شهید و امور ایثارگران آذربایجان غربی تصریح کرد: این استان با ۷۰۰ بانوی شهیده،  ۱۲۲۰ جانباز و دو آزاده جایگاه مهمی در دفاع از میهن داشته است.

فعال افزود:با قدرت می توان گفت ‌همراهی‌ و استقامتی‌ که ‌از ناحیه ‌زنان ‌قهرمان ‌ایران‌ در جریان‌ جنگ‌ تحمیلی‌ به ‌منصه ‌ظهور رسید در هیچ‌ زمانی ‌و در هیچ ‌منطقه‌ای ‌از جهان‌ سابقه ‌ندارد. به‌ تعبیر امام ‌(ره) چه ‌افتخاری‌ بالاتر از اینکه ‌زنان‌ بزرگوار ما در مقابل‌ رژیم ‌ستمکار سابق‌ و پس ‌از سرکوبی ‌آن ‌در مقابل ‌ابرقدرت ها و وابستگان ‌آنان ‌در صف ‌اول، ایستادگی‌ و مقاومتی ‌از خود نشان‌ دادند که ‌در هیچ‌ عصری، چنین‌مقاومتی ‌و چنین‌ شجاعتی ‌از مردان‌ ثبت ‌نشده ‌است. مقاومت ‌و فداکاری ‌این ‌زنان ‌بزرگ‌ در جنگ‌ تحمیلی‌ آنچنان ‌اعجاب‌انگیز است‌ که ‌قلم ‌و بیان ‌از ذکر آن‌ عاجز، بلکه‌ شرمسار است.