وصیت شهید ميرزایی «1»

تقوا مسیر رسیدن به خدا

شهيد «عبدالنبی ميرزایی» در وصیت خود می نویسد: «برادران و خواهران نماز را يک لحظه فراموش نکنید و از ياد خدا غافل مباشید و تقوا را مايه زندگی خويش قرار دهید که هر انسانی به واسطه تقوا میتواند...» متن کامل وصیت این شهید بزرگوار را در نوید شاهد بخوانید.

کد خبر: ۵۱۷۶۹۷

جمعه - ۰۹ مهر ۱۴۰۰ / 1400 09 July

به گزارش نوید شاهد فارس، شهيد «عبدالنبی ميرزایی» پانزدهم فروردين سال 1341 در خانواده ای مذهبی و کشاورز در روستای نرمون بردنگان شهرستان ممسنی ديده به جهان گشود. تحصيلات ابتدايی را در زادگاهش و دوره راهنمايی را در شهرستان قائميه گذراند و تحصيلات دبيرستان را در نورآباد ممسنی به پایان رساند. سال 1360 از طريق بسيج شهرستان به صورت داوطلبانه عازم جبهه های جنگ شد و در عمليات آزاد سازی بستان شرکت کرد.

سال 1362 ازدواج کرد که حاصل آن 3 فرزند بود. او به سمت فرماندهی گردان امام حسين(ع) تيپ 46 الهادی (ع) منصوب شد و پس از مدتی مسئوليت محور آبادان را نيز برعهده گرفت و با حفظ سمت سرپرستی گردان کميل (تخريب) را عهده دار شد. پس از پذيرفتن قطعنامه 598 او ماموريت پاکسازی منطقه آبادان که از کانال مصنوعی تا دهانه خليج فارس بود را بر عهده گرفت. وی نهم مهر ماه 1370 در حال خنثی کردن مین بود که با انفجار آن به شدت مجروح شد و پس از تحمل سيزده سال رنج و مشقت سرانجام 14 مهرماه 1383 در شيراز آسمانی شد.

متن وصیت نامه:
بسم الله الرحمن الرحيم . پدرم و مادرم سلام. سلامتی برخواسته از ته قلبم را با دلی گرم به حضور شما می رسانم. اميدوارم که اين فرزند حقير و کوچک خود را ببخشيد. اگر نتوانستم در ايام جوانی تا کنون در عوض زحمت های بی شمار و بی پايان شما را تلافی نمايم اما اميدوارم که با خون خود بتوانم کاری برای شما انجام داده باشم و همين برای شما کافی است که توانسته باشيد فرزندی را در راه خدا هديه دهيد.

جهاد در راه خدا
پدر و مادر مهربان و گرامی، نور چشمم، آرام بخش روحم اميدوارم که مرا حلال کنيد و ببخشيد. خواهرانم و برادرانم را همچون زينب و حسين وار به بار آوريد و از جبهه آمدن آنها جلوگيری ننمائيد و آن ها را آزاد بگذاريد تا در راه خدا جهاد کنند.

تقوا مسیر رسیدن به خدا
برادران و خواهران هميشه مودبانه با هر کس بنشينید و بلند شوید. در همه کارهای خود هوشيار باشید و با اخلاقی خوب و خلقی خوش با همه برخورد کنید و با زبان خوش با مردم رفتار کنید و به بزرگان احترام بگذارید و به کوچک ها رحم کنید و هميشه به ياد خدا باشید و نماز را يک لحظه فراموش نکنید و از ياد خدا غافل مباشید و تقوا را مايه زندگی خويش قرار دهید که هر انسانی به واسطه تقوا می تواند به خدای خويش برسد.

دنباله رو حق باشید
لذا هميشه به ياد خدا و رضای خدا قدم و قلم و زبان بگشایید و حق کسی را طالب نباشید و هميشه دنباله رو حق باشید و به خاطر هر مسئله ای که باشد نکند خدای ناکرده ناحق بگويید که اگر اين مطالبی را که گفته ام عمل نکنید و سرمنشأ زندگی خودتان قرار ندهید شما را حلال نخواهم کرد. اميدوارم که در هر دو جهان مايه افتخارم باشيد.

به اميد پيروزي خون بر شمشير. آخر ماه روز رمضان در اهواز. عبدالنبی ميرزائی . مورخه 30 خرداد ماه 1366

انتهای متن/
منبع: پرونده فرهنگی، مرکز اسناد ایثارگران فارس