فرازی از وصیت‌نامه شهید «علی بخشی‌زاده»

نوید شاهد - شهید علی بخشی زاده از شهدای والامقام شهرستان قوچان در سن پانزده‌سالگی و بیست و دو روز مانده به تولد شانزده‌سالگی اش به فیض شهادت نائل آمد. در ادامه فرازی از وصیت نامه این شهید والامقام را مطالعه می کنیم.

کد خبر: ۵۱۵۹۸۶

سه‌شنبه - ۳۰ شهريور ۱۴۰۰ / 1400 30 June

به گزارش نوید شاهد خراسان رضوی، شهید علی بخشی زاده، در روز بیست و پنجم شهریور ماه سال ۱۳۵۰ در روستای شهرکهنه از توابع شهرستان قوچان چشم به جهان گشود. پدرش "حاج رجب بخشی زاده"، کشاورز بود و مادرش "فاطمه هی هی کمند قوچان" نام داشت. او تا اول متوسطه درس خواند.

شهید بخشی زاده در زمان جنگ تحمیلی به عنوان بسیجی در جبهه حضور یافت. پس از رشادت های بسیار در روز سوم شهریور ماه ۱۳۶۶ با سمت تیربارچی در بانه بر اثر اصابت ترکش به ناحیه سر به فیض شهادت نایل آمد.

پیکر این شهید والامقام در گلزار شهدای امامزاده حضرت سلطان ابراهیم شهرستان قوچان به خاک سپرده شد.

در ذیل فرازی از وصیت نامه شهید علی بخشی زاده را مطالعه می نمایید:

بِسْمِ ٱللَّٰهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

وَلا تَحسَبَنَّ الَّذينَ قُتِلوا في سَبيلِ اللَّهِ أَمواتًا ۚ بَل أَحياءٌ عِندَ رَبِّهِم يُرزَقونَ

و هرگز مپندارید کسانى که در راه خدا کشته مى شوند مرده اند، بلکه زنده اند و در نزد خدا خود روزى مى خورند

‎‏با درود و سلام به یگانه منجى عالم بشریت حضرت مهدى (عج) و درود و سلام بر نائب بر حقش امام خمینى (قدس سره)، این ابراهیم زمان و با درود و سلام بر شهیدان، از صدر اسلام تاکنون.

پیش از هر مسئله باید بیان کنم هدفم از رفتن به جبهه [را]، که مختصر توضیح مى دهم:

۱- لبیک گفتن به نداى "هل من ناصر" حسینى.

۲- به گفته امام خمینى که اهمیت جنگ امروز از فروع دین هم بیشتر است، من دریافتم که به جبهه بروم.

۳- من تاکنون که توفیق پیدا نکردم در کنار رزمندگان باشم، الآن که این وقت را پیدا کردم، خیلى خوشحال هستم که به نوبه خود سهمى در این جنگ داشته باشم؛ و براى شما امت حزب الله دو چیز را یادآورى مى کنم:

۱- این بت شکن زمان و پیر جماران را تنها نگذارید و رهنمودهاى پیامبرگونه اش را عمل کنید.

۲- همچنانکه تاکنون جبهه‌ها را با کمک‌هایتان یارى کرده اید همچنان به کمک‌هایتان ادامه دهید که پیروزى نهائى انشاء الله نزدیک است.

اى پدر و مادر عزیزم، از شما معذرت مى خواهم که نتوانستم آنچنان که در خور و شایسته شماست کارى انجام بدهم و انشاء الله که مرا ببخشید و حلالم کنید، اگر شهید شدم، باید [راضی باشید زیرا امانتی] که خداوند [نزد شما] داشت [را] از شما گرفت، پس جاى ناراحتى نیست.

پدر و مادرم، براى ناکامى من گریه نکنید. و از همسایگان و قوم و خویشان برایم قربت طلبى بگیرید.

خدایا، خدایا، تا انقلاب مهدى، خمینى را نگهدار.

«والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته»

‏على بخش زاده