براى هر آرزوی با ارزشی، آرزوهاى ديگر را باید فدا كرد

نوید شاهد - «پدرم! بايد قبول كنى كه بايد براى هر آرزويى، آرزوى ديگرى را فدا كرد. تو نيز چون حسين فرزندت را با آغوش باز به مرگ در راه الله كه زندگى تازه و بى پايانى است فرستادى.» آنچه می خوانید وصیت نامه بجا مانده از شهید معزز حسین دباغی تبریزی است. نوید شاهد آذربایجان شرقی این وصیت نامه را برای علاقمندان منتشر می کند.

کد خبر: ۵۱۵۹۶۷

دوشنبه - ۲۹ شهريور ۱۴۰۰ / 1400 29 June

به گزارش نوید شاهد آذربایجان شرقی، شهید "حسین دباغی تبریزی" هشتم خرداد 1342 در شهرستان تبریز به دنیا آمد. پدرش عباس کارگری می کرد و مادرش کبری نام داشت. دانش آموز سوم متوسطه بود. به عنوان بسیجی در جبهه حضور یافت. بیست و هفتم شهریور 1360 در سوسنگرد بر اثر اصابت ترکش به شهادت رسید. پیکر او در گلزار شهدای وادی رحمت زادگاهش به خاک سپردند.

وصیت نامه بجا مانده از این شهید بزرگوار

سخنم با توست اى مادرم! آرى به تو كه چون زينب فرزندت را به فرمان خمينى در راه خدا به آغوش مرگ فرستادى. آرى مادرم افتخار كن كه فرزندت با بازگشتى اينجانب به عهد خود وفا كرده وخون خود را در راه رشد اسلام بر زمين ايثار كرد. به زمينى كه از تشنگى لب به سخن با خدايش باز كرده و درخواست خون مى نمود؛ و خدا با دعا و درخواست او موافقت نمود. خون من وامثال من را براى آن زمین كه ريشه اسلام در آن مى باشد هديه نمود.

با توأم اى پدر بزرگوارم! اى كه هميشه آرزوى پيروزى اسلام را داشتى. هميشه مى گفتى كه مى خواهم در يك سرزمين اسلامى عمرم را به پايان برسانم؛ پس بايد قبول كنى كه بايد براى هر آرزويى، آرزوى ديگرى را فدا كرد. تو نيز چون حسين فرزندت را با آغوش باز به مرگ در راه الله كه زندگى تازه و بى پايانى است فرستادى. به خدا كه قربانيت مورد قبول پروردگار واقع شد.

«و از درگاه خدا مسئلت كردند كه بار الها تو در حى ما به لطف خاص خود رحمتى عطا بفرما و بر ما وسيله رشد و هدايت كامل مهيا ساز» (قرآن كريم)

در آخر از امت مسلمان ايران مىخواهم كه با حضور هميشگى خود در صحنه از رهبر عزيز، از نعمتى كه خدا به ما ارزانى داشته، پشتسبانى كرده و انقلاب عزيزمان را تا ظهور امام عصر (عج) پيش ببريد.

«واعتصموا بحبل الله جميعا ولا تفرقوا. به ريسمان خدا چنگ بزنيد ومتفرق نشويد.»

براى آسودگى روح من گريه نكنيد كه نمايش ضعف شما در مقابل دشمنان اسلام مي باشد. فقط مادرم مستثنى است آن هم در تنهايى، نه در پيش دوست و دشمن.

انتهای پیام/