وصیت‌نامه شهید«محمد صادق استعجاب»

خداوند را حاضر و ناظر بر اعمالتان ببينيد

نوید شاهد- شهید محمد صادق استعجاب در قسمتی از وصیت‌نامه خود نوشته است: «برادرانم! در زندگی غافل نباشيد، خداوند را حاضر و ناظر بر اعمالتان ببينيد، در خلوت و تنهايی او هست، حتی از انديشه و ذهن شما نيز آگاه است و بالاخره معادی هم در كار است و ذره ذره آن‌ها حساب دارد و به زودی هم به حساب‌ها رسيدگی می‌شود.»

کد خبر: ۵۱۵۷۱۹

شنبه - ۲۷ شهريور ۱۴۰۰ / 1400 27 June

به گزارش نوید شاهد، شهید«محمد صادق استعجاب» فرزند«حسین»، یکم فروردین‌ماه 1341 در شیراز دیده به جهان گشود. این شهید والامقام در 27 شهریور‌ماه 1360 در سوسنگرد به فیض شهادت نائل آمد. بخش‌هایی از وصیت‌نامه شهید استعجاب را می‌خوانیم.

بسم الله الرحمن الرحيم

اشهد ان لا اله الاالله، اشهد ان محمداً رسول الله، و اشهد ان علی ولی الله. (گواهی می‌دهم كه جز خدای يكتا خدای ديگر نيست، گواهی می‌دهم محمد(ص) رسول خدا و خاتم‌النبيين است و گواهی می‌دهم كه علی(ع) ولی خدا و اميرمؤمنان است و پس از او حسن(ع)، حسين(ع)، علی‌بن‌الحسين(ع)، محمدبن علی(ع)، جعفربن محمد(ع)، موسی‌بن جعفر(ع)، علی‌بن موسی(ع)، محمدبن علی(ع)، علی‌بن محمد(ع)، حسن‌بن علی العسگری(ع)، حضرت مهدی(عج‌الله)، ائمه معصوم هستند.

گواهی می‌دهم كه مهدی(عج‌الله) زنده ولی غايب است و روزی به پا خواهد خواست و انتقام خون‌های به ناحق ريخته شده را خواهد گرفت و تحقق‌بخش حكومت مستضعفان بر زمين خواهد بود.

گواهی می‌دهم قيامت حق است، معاد حق است و جزا و پاداشی در كار است. گواهی می‌دهم كه خداوند عادل است و ذره‌ای ظلم و بی‌عدالتی در نظام آفرينش و قاموس خلقت نبوده، نيست و نخواهد بود. گواهی می‌دهم كه در زمان غيبت امام عصر(عج‌الله) رهبری امت اسلامی به دست ولی‌امر و جانشين امام زمان می‌باشد كه در حال حاضر امام عزيزمان خمينی كبير جانشين امام زمان هستند. گواهی می‌دهم كه سئوال قبر، نكير و منكر، بشير و مبشر، جنت و جهنم، جهان برزخ، همه و همه حق است.

خدايا! من چيزی جز گناه ندارم كه درباره‌اش با تو سخن گويم، هرچه هست تويی و همه از تو هستند و تو بی‌نياز.

خدايا! شنيده بودم كه اگر كسی در راه تو به جهاد برخيزد همه گناهانی را هم كه كرده می‌بخشي. خدايا! توفيق جهاد در راه تو و شهادت در راه تو را به من عطا فرما. خدايا! چگونه است كه اين بدن ضعيف و ناتوان را در آتش دوزخ بسوزانی در حالی كه از گذشته‌ و غفلت‌ها و گناهانم پشيمانم.

خدايا! تو غفوری، تو رحيمی، من تحمل آتش دوزخت را ندارم. ببخش مرا، می‌دانم كه غافل بودم، بر خودم ستم كردم؛ اما پشيمانم.

خدايا! تو گفتی اگر توبه كردی و شكستی توبه‌ات را، بازهم بيا در توبه باز است.

خدايا! اگر گناه زشت است، عفو و رحمتت زيبا است؛ پس بيا از لطف و كرمت اين زيبايی را عطا فرما.

برادرانم! در زندگی غافل نباشيد، خداوند را حاضر و ناظر بر اعمالتان ببينيد، در خلوت و تنهايی او هست، حتی از انديشه و ذهن شما نيز آگاه است و بالاخره معادی هم در كار است و ذره ذره آن‌ها حساب دارد و به زودی هم به حساب‌ها رسيدگی می‌شود.

خواهرانم! حجاب، عفت، پاكدامنی، تقوی و اين همه در يک كلمه، ايمان را به شما توصيه می‌كنم.

دوستان! همه پيرو امام باشيد، خدا را در نظر داشته باشيد و اينكه حسابی هم در كار است.

دوستان عزيز كادر بسيج! كوشا باشيد و در جهت استحكام بخشيدن به جمهوری اسلامی بكوشيد، من كه نتوانستم اين وظيفه را انجام دهم، شما اين كار را بكنيد. حداقل در همين بسيج كه هستيد سعی كنيد كه به آن سر و سامان ببخشيد.

برادران عزيز اتحاديه! شما در سنگری مقدس مشغول فعاليت هستید، اين رسالت سنگين را به خوبی و با همتی بلند انجام دهيد و در اين راه پرفراز و نشيب خدا را فراموش نكنيد كه او از نيت‌ها نيز آگاه است.

مادر عزيزم! می‌دانم كه چه رنج‌ها و سختی‌ها در راه پرورش من كشيده‌ای. مادرم! دست‌های ترک خورده تو نشانه زحماتی است كه بر پای ما كشيده‌ای. چه بگويم؟ من كه نمی‌توانم آن زحمات را جبران كنم؛ اما مادر تو اكنون سرافرازی، تو فردا پيش حضرت فاطمه زهرا(س) سربلندی، شما بايد افتخار كنيد. شما بايد خوشحال باشيد، مبادا احساس ناراحتی كنيد، از اين سعادت مبادا گريه كنيد.

پدرم! شما نيز چه سختی‌ها كشيده‌ايد، شما نيز مرا ببخشيد. پدرم! مبادا گريه كنيد، شما در خانواده سعادتی نصيبتان شده كه بايد جشن بگيريد.

والسلام

محمد صادق استعجاب، 1360/6/27