کتاب «ماه پنهان نمی ماند»؛ عملکرد بانوان مازندرانی در انقلاب اسلامی و دفاع مقدس

نويد شاهد - کتاب «ماه پنهان نمی ماند» با محوريت عملکرد بانوان مازندرانی در انقلاب اسلامی و دفاع مقدس به تألیف «جواد رستمی صحرایی» از سوی انتشارات «سرو سرخ» به چاپ رسید.

کد خبر: ۵۱۵۵۵۷

چهارشنبه - ۲۴ شهريور ۱۴۰۰ / 1400 24 June

به گزارش نويد شاهد مازندران، کتاب «ماه پنهان نمی ماند» پژوهشی پیرامون عملکرد بانوان مازندرانی در انقلاب اسلامی و دفاع مقدس تألیف «جواد رستمی صحرایی» از سوی انتشارات «سرو سرخ» وابسته به اداره کل حفظ آثار و نشر ارزش های دفاع مقدس مازندران در سال ۱۳۹۹ به چاپ رسید.

این اثر ۲۹۶ صفحه ای در یازده فصل به موضوعات «مبارزات انقلابی بانوان»، «مبارزه با منافقین»، ازدواج های الله اکبری»، «اعزام به جبهه»، «آموزش»، «پشتیبانی»، «دلبستگی های عاطفی»، «مشکلات فقدان حضور همسران رزمنده»، «شرکت در مراسم تشییع و راهپیمایی ها»، «رویا‌های صادقه» و «کیاکلا به وقت لیلا» می پردازد.

كتاب «ماه پنهان نمی ماند»، جلوه ای از بی شمار ایثارگری نجیبانه بانوان مازندرانی در سال های انقلاب و دفاع مقدس است؛ بانوانی که به فرموده معمار کبیر انقلاب اسلامی، امام خمینی (ره) پیش قراول حرکت های عدالت خواهانه و ظلم ستیز علیه دستگاه جور و استبداد رژیم پهلوی بوده اند و در این میان، شواهد برجای مانده، آنچنان مستحکم است که جای هیچ گونه تردیدی را در کتاب تاریخ حماسه این مرز و بوم باقی نمی گذارد.

در بخشی از این کتاب مى خوانيم:
همیشه هم نباید ترس را ریشه مقاومت خانواده‌ها یا آشنایان و دوستان در مقابل فعالیت‌های انقلابی دانش آموزان دانست. بر اساس تحقیق به‌عمل آمده و پایش محتوای مصاحبه‌های صورت گرفته از مخاطبان پروژه زنان انقلاب و دفاع مقدس استان مازندران، عامل وابستگی برخی از خانواده‌ها به رژیم شاه را نیز می‌توان از جمله دلایل مخالفت و مقاومت آن‌ها در برابر این فعالیت‌ها برشمرد. روایت سرکار خانم اقدس سادات رمضانیان از بابلسر، درباره روز‌های حضورش در مدرسه، تاییدی بر این مدعاست:
یکی از دوستان خیلی صمیمی‌ام با وجود این‌که اهل نماز و روزه بود، ارادت زیادی به سلطنت و شاه داشت. تأیید وابستگی‌اش به شاه و سلطنت هم این‌که اهتمام زیادی در جمع کردن عکس خانواده سلطنتی داشت.

رفیقم تا فهمید، مخالف شاه و سلطنت هستم، یک دفعه، رابطه‌اش را در مدرسه با من قطع و از حرف زدن با من پرهیز کرد. صمیمیت من و او تا آن اندازه عمیق بود که پای خانواده‌های ما را هم به برقراری ارتباط باز کرد و با یکدیگر رفت‌وآمد پیدا کردیم.

انتهای پیام/