در وصیت‌نامه شهید توده‌خرمن مطرح شد:

پیامم را به همه جای دنیا برسانید

نوید شاهد - «شهید یدالله توده‌‎خرمن» از شهدای دوران دفاع مقدس است. او در وصیت نامه اش چنین می نگارد: «شما خواهرانم! وظیفه داريد که چون زینب (س) پیام را به همه جای دنیا برسانید و کاخ ظلم و ستم را بر سر چپاولگران خراب کنید.»

کد خبر: ۵۱۵۴۶۶

سه‌شنبه - ۲۳ شهريور ۱۴۰۰ / 1400 23 June

به گزارش نوید شاهد البرز؛ شهیدیدالله توده‌خرمن که نام پدرش قاسم‎علی بیست و پنجم اسفندماه 1342، چشم به جهان گشود. او در دوران دفاع مقدس به عنوان رزمنده به دفاع از خاک وطن پرداخت و سرانجام در یازدهم شهریور 1360، در منطقه عملیاتی مریوان به شهادت رسید.

آنچه در ادامه مطلب می خوانید متن وصیت نامه و پیام شاخص شهید توده‌خرمن است.

* و لا تحسبن الذین قتلوا فی سبیل الله امواتا بل احیا عند ربهم یرزقون *

کسانی که در راه خدا کشته می شوند مرده مپندارید زیرا که زنده اند و در پیشگاه خداوند روزی می خورند. ای مادر عزیز! پس از چند ماه دوری از شما امیدوارم که سلام گرم مرا بپذیری. امید آن را دارم که پس از شهادت من آن صبر و بردباری که خدا به زینب (س) داده شما هم داشته باشی. ای پدر عزیز! اگر این سعادت نصیبمان شود که بتوانيم به یاری خداوند به رهبری امام خمینی، ایران را از شرّ دشمنان داخلی و خارجی پاکسازی کنیم و یک کشوری آزاد و مستقل، نه شرقی و نه غربی داشته باشیم، اگر ما تمام ابر قدرت های خاورمیانه را سر جای خود بنشانیم، آرام خواهیم گرفت. برادر عزیز! از تو تقاضا دارم راه مرا که همان راه اسلام است و از راه منافقین دوری جویی.

شما خواهرانم! وظیفه داريد که چون زینب (س) پیام را به همه جای دنیا برسانید و کاخ ظلم و ستم را بر سر چپاولگران خراب کنید و در آخر از خانواده ام و ملّت بیدار ایران تقاضا دارم که برای حفظ قرآن و دین اسلام، رهبرمان را تنها نگذاشته و بتوانیم به زودیِ زود به رهبری امام خمینی اسلام را درهمه جای دنیا پیاده کرده و دشمنان اسلام را نابود کنیم. والسّلام

پيام شاخص شهيد بزرگوار بر اساس متن وصيّت نامه و مطابقت با آيات و روايات

پيام شهيد: برادر عزيز از تو تقاضا دارم که راه مرا که همان راه اسلام است ادامه دهيد واز راه منافقين دوری جويی.

شاهد قرآنی:  إِنَّ الْمُنافِقينَ فِي الدَّرْكِ الْأَسْفَلِ مِنَ النَّارِ وَ لَنْ تَجِدَ لَهُمْ نَصيراً (نساء/145)

منافقان در پايين‌ترين درجات دوزخ قرار دارند؛ و هرگز ياوری برای آنها نخواهی يافت! (بنابر اين، از طرح دوستی با دشمنان خدا، که نشانه ی نفاق است، بپرهيزيد!)

شاهد حديثی: يَا عَلِيُّ وَ أَمَّا الثَّالِثَةُ وَ الْأَرْبَعُونَ، فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ (ص) قَالَ: إِنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ رَسَّخَ حُبِّي فِي قُلُوبِ الْمُؤْمِنِينَ وَ كَذَلِكَ رَسَّخَ حُبَّكَ يَا عَلِيُّ فِي قُلُوبِ الْمُؤْمِنِينَ وَ رَسَّخَ بُغْضِي وَ بُغْضَكَ فِي قُلُوبِ الْمُنَافِقِينَ فَلَا يُحِبُّكَ إِلَّا مُؤْمِنٌ تَقِيٌّ وَ لَا يُبْغِضُكَ إِلَّا مُنَافِقٌ كَافِرٌ(الخصال، ج‏2، ص577)

و امّا چهل و سوم، رسول خدا (ص) فرمود: يا علی خداى عزّوجلّ دوستى مرا بر دل هاى مؤمنين جايگزين نموده و هم چنين دوستى تو را يا على در دل هاى مؤمنين جايگير نموده و دشمنى مرا و دشمنى تو را در دل هاى منافقين جاي‌گير كرده. پس تو را بجز مرد با ايمان پرهيزگار دوست نمي دارد و بجز منافق كافر دشمن نمي دارد.

منبع: اداره فرهنگی و تبلیغات بنیاد شهید و امور ایثارگران استان البرز