هزینه مجالس ختم مرا صرف امورخیریه کنید

نوید شاهد - شهید «حسین تاجیک» در بخشی از وصیت‌نامه‌اش آورده است: «مجالس ختم‌ها را حتی المقدور سبک بگیرید و خرج‌های بی‌مورد بپرهیزید و پول آن را صرف کمک به مستمندان و فقرا و کارهای خیر دیگر بکنید.»

کد خبر: ۵۱۵۴۱۷

سه‌شنبه - ۲۳ شهريور ۱۴۰۰ / 1400 23 June

به گزارش نوید شاهد شهرستان‌های استان تهران، شهید حسین تاجیک، یادگار «روح الله» و «مدینه» که در سوم آذر ماه سال 1346 در شهرستان ری چشم به جهان گشود. ایشان دانش آموز چهارم متوسطه در رشته ریاضی بود که به عنوان بسیجی در جبهه حضور یافت. این شهید گرانقدر در بیست و سوم شهریور ماه سال 1366 با سمت تک تیرانداز در سقز هنگام درگیری با اشرار بر اثر اصابت گلوله به سر به شهادت رسید. مزار وی در امامزاده جعفر شهرستان پیشوا واقع است.

متن وصیت‌نامه شهید را در ادامه مرور می‌کنیم:

«مِنَ المُؤمِنينَ رِجالٌ صَدَقوا ما عاهَدُوا اللَّهَ عَلَيهِ فَمِنهُم مَن قَضى نَحبَهُ وَمِنهُم مَن يَنتَظِرُ وَما بَدَّلوا تَبديلًا»

«در میان مؤمنان مردانی هستند که بر سر عهدی که با خدا بستند صادقانه ایستاده‌اند؛ بعضی پیمان خود را به آخر بردند (و در راه او شربت شهادت نوشیدند)، و بعضی دیگر در انتظارند؛ و هرگز تغییر و تبدیلی در عهد و پیمان خود ندادند.»

من شهادت میدهم که به جز خدای یگانه خدایی نیست و شریک و همتایی ندارد و محمد(ص) بنده و فرستاده اوست. برای راهنمایی انسانها به سوی الله و جانشینان آن حضرت 12 معصوم هستند که اول آن حضرت علی(ع) و آخرین امام صاحب الزمان(عج) می‌باشد.

روز قیامت و رستاخیز حق است و انسانها در آن روز به حسابشان رسیدگی می‌شود و انسانهای مومن و باتقوا به بهشت و انسانهای کافر و مشرک به دوزخ فرستاده خواهند شد.

سخنی با پدر و مادرم: قبل از هر چیز از زحمت‌هایی که برای بزرگ کردن من و فرستادن به این راه که راه رضای الله است، تشکر و قدردانی می‌کنم و دیگر اینکه بدانید که اگر افتخار شهادت در راه خدا و اسلام نصیب بنده شد، من امانتی بودم که به شما پدر و مادر عزیز سپرده شده بود و امانتی را که به شما داده بود پس گرفت و لیاقت این را به من داد که خونم در راهش نثار کنم و ای کاش چندین جان داشتم و همه را تقدیم او می‌کردم.

از شما عاجزانه می‌خواهم که خدای نکرده یک وقت کاری نکنید که موجب خشم خدا قرار گیرد. بدانید که به میل و اراده خود به این راه پا گذاشتم و کسی شوق من در این کار خداپسندانه نبود. البته مشوق داشتم و آن این بود که شهیدان با نثار خون خود درخت تنومند انقلاب اسلامی را آبیاری کردند و هنوز هم این درخت به این خونها احتیاج دارد.

همانطور که شهید امینی‌ها و اصفهانی‌‎ها و مرادی‌ها و قصاب ها این کار را کردند. البته عزاداری و گریه بکنید نه آنقدر که موجب شادی دشمنان اسلام بشود و مجالس ختم‌ها را حتی المقدور سبک بگیرید و خرج‌های بی‌مورد بپرهیزید و پول آن را صرف کمک به مستمندان و فقرا و کارهای خیر دیگر بکنید.

چند کلمه با برادران و خواهرانم: از همه آنها می‌خواهم که همیشه الگو خود را در زمینه‌های مختلف امام و رهبر قرار بدهید و قدر این امام عزیز را بدانید. زیاد به زندگی دنیایی دلگرم نباشید و فکر آخرت نیز باشید و بدانید چند صباحی دیگر نیز مرگ که امری حق و حتمی است به سراغ همه خواهد آمد و تنها چیزی که برای انسان می‌ماند یک تکه جای یک متری و یک کفن ناقابل است پس بدانید که تنها چیزی که به درد انسان می خورد خوبی و بدی و نیکی است و قدم برداشتن در کارهای خوب و پسندانه است.

والسلام علیکم و رحمه الله برکاته