سعادت من در شهادت است

نوید شاهد – شهید "داریوش میردریکوند" در بخشی از وصیت نامه خود می نویسد: «پدر و مادر عزیزم شما سعادت‌ مرا ميخواستيد پس‌ بدانيد كه‌ همانا سعادت‌ ما در اين‌ راه‌ كه‌ سرانجامش‌ شهادت‌ است‌ ميباشد، پس‌ شاد و مسرور باشيد و خوشحالي‌ كنيد كه‌ فرزندتان‌ به سعادت‌ رسيده‌، تقاضايم‌ اين‌ است‌ كه‌ در شهادت‌ سرخم‌ بي‌ تابي‌ نكنيد و به‌ همه‌ بگوئيد بشما تبريك‌ بگويند...» در ادامه متن وصیت نامه این شهید والامقام را بخوانید.

کد خبر: ۵۱۵۰۳۰

شنبه - ۲۰ شهريور ۱۴۰۰ / 1400 20 June

به گزارش نوید شاهد خوزستان، شهید داریوش میر دریکوند سي ام مرداد 1340 ،در شهرستان خرم آباد به دنيا آمد. پدرش شيرمحمد، فروشنده لباس بود و مادرش فاطمه نام داشت. تا پايان دوره متوسطه در رشته انساني درس خواند و ديپلم گرفت. به عنوان سرباز ارتش در جبهه حضور يافت. يازدهم شهريور 1360، در تپه هاي الله اكبر سوسنگرد بر اثر اصابت تركش گلوله توپ به شهادت رسيد. مزار او در بهشت زهراي شهرستان انديمشك واقع است.

متن وصيت نامه‌ پاسدار شهيد داريوش‌ ميردريكوند:

خدايا عمر امام‌ را بيشتر ط‌ولاني‌ گردان ‌تا ما مسلمين‌ جهان‌ بتوانيم‌ با ياري‌ او اين‌ نهضت‌ را حفظ‌ كنيم.‌ با درود به‌ رهبر كبير انقلاب‌ امام‌ خميني‌ و شهيدان‌ گلگون‌ كفن‌ انقلاب‌ اسلامي كه‌ عاشقانه عزيزترين‌ و با ارزشترين‌ دارايي‌ خود را بركف‌ اخلاص ‌گذارده و به‌ پيشگاه قادر منان خود عاشقانه‌ به‌ تجارتي‌ زايد الوصف‌ دست ز‌دند.

به کسی مدیون نیستم

قبل‌ ازنوشتن‌ اين‌ وصيت فكركردم‌چه بنويسم‌ ازتقسيم مال ‌و ثروت ‌بگويم ‌كه ‌بلطف‌ خداونــد چيزي‌ نداشتم‌ كه‌ ترتيب‌ آنرا بدهم‌ از لحاظ‌ بدهكاري‌ آنهم‌ بحمد الله‌ به كسي‌ مديون‌ نيستم‌. از شما خانواده‌ عزيزم‌ مخصوصا والدين‌ عزيز و همچنين‌ عموي‌ بزرگوارم و خانواده‌ اش‌ كه‌ واقعا از پدري‌ دلسوز و مهربانتر بوده‌ ميخواهم‌ بعد از مرگ‌ من هيچ‌ گونه‌ ناراحتي‌ نداشته‌ باشيد ما تا كنون‌ اين‌ همه‌ شهيد داده‌ ايم‌ اين‌ هم‌ جزء آنها البته‌ اگر اين‌ سعادت‌ عظیم‌ نصيبم‌ شود.

سخنی با والدین

و در آخر جملاتي‌ با پدرو مادرم‌ اين‌ از جان‌ عزيزترانم‌ دارم‌: اي‌ پدر جان‌ و مادر خوبم‌ بدانيد كه‌ من‌ قبل‌ از اينكه‌ اولاد شما باشم‌ بدانيد كه‌ امانت‌ الهي‌ بوده‌ ام‌ در نزد شما، ميدانم‌ براي‌ بزرگ‌ كردن‌ من‌ زجر زيادي‌ كشيده‌ ايد تا توانستيد مرا به‌ اين‌ سن‌ و سال‌ برسانيد و حتي‌ براي‌ سرپرستي‌ خواهران‌ و برادرانم به‌ من‌ مي‌ نازيديد و آنها تا چه‌ حد از راهنمائي‌ هاي‌ من‌ رو به‌ راه‌ ميشدند، بهرحال‌ شما سعادت‌ مرا ميخواستيد پس‌ بدانيد كه‌ همانا سعادت‌ ما در اين‌ راه‌ كه‌ سرانجامش‌ شهادت‌ است‌ ميباشد، پس‌ شاد و مسرور باشيد و خوشحالي‌ كنيد كه‌ فرزندتان‌ به سعادت‌ رسيده‌، تقاضايم‌ اين‌ است‌ كه‌ در شهادت‌ سرخم‌ بي‌ تابي‌ نكنيد و به‌ همه‌ بگوئيد بشما تبريك‌ بگويند.

اميدوارم‌ خداونداجر عظيم‌ عطا كند، نسبت‌ به‌ تعليم‌ و تربيت‌ برادران‌ و خواهرانم غافل‌ نباشيد.