زندگینامه شهید "خسرو چناری"

بمباران هوایی دو یار را به هم رساند

نوید شاهد_ خسرو حسرت دیدار دوست شهیدش حسین عربی را داشت و با استغاثه به درگاه خدا، پس از یک ماه به رفیق شهیدش پیوست.

کد خبر: ۵۱۴۷۷۰

دوشنبه - ۱۵ شهريور ۱۴۰۰ / 1400 15 June

به گزارش نوید شاهد همدان، شهید والامقام خسرو چناری دوم دی ماه ۱۳۴۱ در صالح آباد در خانواده‌ای مذهبی و پیرو مکتب سیدالشهداء (ع) پای به عرصه زندگی گذاشت.
دوران دبستان و راهنمائی را در دبستان آقا محمدی و معین گذراند و برای گذراندن دوره دبیرستان مجبور شد به همدان مراجعه نماید که امکانات خانواده اجازه چنین کاری را نداد و نهایتاً مجبور شد در دوره دبیرستان ترک تحصیل نماید.
ترک تحصیل شهید والامقام خسرو چناری مصادف با آغاز خیزش اسلامی امت اسلام بر علیه رژیم ستم شاهی بود به همین خاطر در کنار کار‌های اقتصادی، در صحنه انقلاب حضور فعال داشت. در سال ۵۷ برای کار و اشتغال و کمک به معیشت خانواده در آبادان کار می‌کرد که با شروع انقلاب به زادگاهش برگشت. با آغاز جنگ تحمیلی و تجاوز رژیم بعث عراق به میهن اسلامی وظیفه ایشان سنگین‌تر شد و برای یادگیری فنون نظامی، با تشکیل بسیج مستضعفین به پایگاه‌های بسیج مراجعه و آموزش‌های اولیه را گذراند.
در سال ۱۳۶۱ همراه با جمعی از دوستان خود مثل حسین عربی و نعمت الله سبزی برای حفظ و حراست از میهن اسلامی و بیرون راندن سربازان متجاوز، خود را به ارتش جمهوری اسلامی معرفی و از طریق ارتش آماده حضور در جبهه‌های حق علیه باطل گردید که پس از گذراندن دوره آموزشی به لشگر ۶۴ ارومیه منتقل و در پادگان پیرانشهر و در گردان ۱۷۳ پیاده مشغول حراست نظامی اسلامی از مرز‌های میهن در برابر دشمن متجاوز و پاکسازی عناصر خود فروخته دمکرات و کومله در داخل کشور گردید.
مدت ۱۱ ماه در لشگر ۶۴ ارومیه در جای جای میهن اسلامی به این آب و خاک خدمت کرد. در بهار ۶۲ بود که دوست و همسنگرش حسین عربی در منطقه پیرانشهر در کنارش به شهادت رسید. برای تشییع و تدفین این شهید به صالح آباد آمد در آخرین دیدارش همچنان که مادرش می‌گوید: «برای شهید عربی ناراحت بود و با حالتی محزون به ایشان غبطه می‌خورد گفت: مادر! اینگونه مردن لیاقت می‌خواهد و آرزویم این است مرگ من هم اینچنین افتخار آمیز باشد، برایم دعا کن...»
و خداوند این لیاقت را به این شهید از جان گذشته داد و هنوز یک ماه از شهادت همسنگرش نگذشته بود که به ایشان پیوست و بعد از بازگشت به منطقه عملیاتی در تاریخ ۲۶ خرداد ۱۳۶۲ در ارتفاعات پیرانشهر بر اثر بمباران هوایی دشمن به درجه رفیع شهادت نائل و به دوستان شهیدش پیوست.