سرشته شدن تاروپود یک شهید با عشق ازلی

نوید شاهد - شهيد "عيسی اردشيری" در مناجات خود می نویسد: «خدايا، تو می خواهی وفاداری مرا نسبت به خود ببينی، تو می خواهی عشق مرا به خود ببينی، من مثل شمع می سوزم تار و پود و... » متن کامل مناجات این شهید بزرگوار را در نوید شاهد بخوانید.

کد خبر: ۵۱۴۷۰۴

يکشنبه - ۱۴ شهريور ۱۴۰۰ / 1400 14 June

به گزارش نوید شاهد فارس، شهيد "عيسی اردشيری" 20 خرداد سال 1344 در شهرستان کازرون دیده به جهان گشود. شش ساله بود که راهی مدرسه شد و دوران ابتدایی را با موفقیت پشت سرگذاشت. دوران راهنمايی و دبيرستان را در مدرسه شهيد مطهری گذراند. دوران انقلاب در راهپيمائی ها شرکت می کرد و نوار سخنان امام و اعلاميه پخش می کرد. پس از آغاز جنگ تحمیلی سال 1362 عازم جبهه جنگ شد و سرانجام 14 تیرماه 1364 به شهادت رسید. پیکر پاکش پس از 6 سال تفحص و در گلزار شهدای شهرستان قائميه به خاک سپرده شد.

متن مناجات: سرشته شدن تارو پود یک شهید با عشق ازلی

بسم الله الرحمن الرحيم، خدايا، تو می خواهی که ايمان مرا بسنجی؟ وفاداری مرا نسبت به خود ببينی؟ پايداری مرا در برابر شدايد و مصائب تماشا کنی، تو می خواهی عشق مرا به خود ببينی، من مثل شمع می سوزم تار و پود و وجودم با عشق تو سرشته است. اين قلبم است بشکاف و ببين که سر تا پا می سوزم و از سوختن لذت می برم. تو می خواهی که ايمان مرا به خود بسنجی.

حیات ابدی

اي خدای بزرگ من فقط به خاطر اين لحظه زنده ام. من همه حيات خود را گذرانده ام تا برای چنين لحظه ای آماده شوم. تو می خواهی مرا به فداکاری بطلبی؟ می خواهم مظلوم باشم ولی راه خود را به حق بدانم. نمی خواهم حکومت داشته باشم و از خط سقوط در بيم باشم. می خواهم در آغوش مرگ فرو روم در صورتی که به حيات ابدی مطمئن باشم.

قربانی میهن اسلامی ام

می خواهم سنگ زيرين آسيا باشم به شرط آن که کاروان انسان ها به سوی تکامل پيش برود. می خواهم قربانی شوم تا امت اسلامی من باقی بماند. خدايا در معرکه مرگ و حيات، هنگام لقاء به سوی تو تنها باشم. خدايا وجودم اشک شده است، همه وجودم از اشک می جوشد، می لرزد، می سوزد و خاکستر می شود.

باب شهادت

اشک شده ام و ديگر هيچ به من اجازه بده که در جوارت قربانی شوم و بر خاک ريخته شوم و از وجود اشکم غنچه ای بشکفد که نسيم عشق و عرفان و فداکاری از آن سرچشمه بگيرد. خدايا، تو را شکر می کنم که باب شهادت را به روی بندگان خالصت گشوده ای تا هنگامی که همه راه ها بسته است و هيچ راهی جز ذلت و خفت و نکبت باقی نمانده است می توان دست به اين باب شهادت زد و پيروزمند و پر افتخار به وصول خدائی رسيد.

انتهای متن/
منبع: پرونده فرهنگی، مرکز اسناد ایثارگران فارس