کتاب «ماه در میدانِ مین»؛ به روایت یک تخریب‌چی

نوید شاهد - «کتاب ماه در میدان مین» مجموعه خاطرات «جواد منصف» به تدوین‎گری «حسن و حسین شیردل» نوشته شد که توسط دفتر ادبيات و هنر مقاومت حوزه هنري و انتشارات سوره مهر در بيست ودومين نمايشگاه بين المللي كتاب تهران عرضه و روانه بازار کتاب شد.

کد خبر: ۵۱۴۲۷۲

چهارشنبه - ۱۰ شهريور ۱۴۰۰ / 1400 10 June

به گزارش نوید شاهد البرز؛ «کتاب ماه در میدان مین» مجموعه خاطرات «جواد منصف» به تدوین‎گری «حسن و حسین شیردل» نوشته شد که توسط دفتر ادبيات و هنر مقاومت حوزه هنري و انتشارات سوره مهر در بيست و دومين نمايشگاه بين المللي كتاب تهران عرضه و روانه بازار کتاب شد.

ماه در میدان مین به چاپ دوم هم رسید و در سال 1390برای دومین بار در شمارگان  نسخه 2500چاپ شد. این مجموعه خاطرات رزمنده ای در دوران دفاع مقدس در جبهه است که از اولین اعزامِ «منصف» به جبهه با همراهی مادرش آغاز و از خاطرات خود در کردستان و درگیری با منافقان روایت می کند. منصف کمی بعد به گردان تخریب‌چی ها می پیوندد و مستند منصف بر محور  گردان تخریب‌چی ها و حماسه آنها می چرخد. «شیردل» در مقدمه این کتاب ذکر می کند که «منصف» هیچ عکسی از دوران دفاع مقدس ندارد و ماه در میدان مین بدون تصویر است.

منصف از خاطراتش که در طول دوران دفاع مقدس در ذهنش مانده است تا روزی که ایران قطع‌نامه را می پذیرد، در این کتاب  که هشت سال به طول می انجامد روایت می کند.

«ماه در میدان مین» در قطع رقعی و در 268 صفحه به بها9000تومان در بازار کتاب موجود است.

برشی از متن کتاب «ماه در میدان مین»:

«در عملیات کربلای ۴ بود و خمپاره زمانی می‌زدند. ساعات اولیه روز، تازه هوا روشن شده بود. خمپاره های زمانی طوری بود که بالای سرمان منفجر می شد و به زمین نمی‌رسید. این خمپاره خیلی از بچه ها را شهید کرد. دو نفر دیگر از بچه‌های گردان پیش طلبه نشسته بودند. ما دور هم جمع شدیم، ۱۰ دقیقه‌ای با هم حرف زدیم. من اسلحه ام را روی سینه خاکریز گذاشته بودم. در اوج صحبت بودیم که یک دفعه زمین و زمان تاریک شد. وقتی چشم باز کردم سر و صورتم می سوخت. درد عجیبی دو پایم را گرفته بود. کمرم تکان نمی‌خورد. صورتم خیلی می‌سوخت. شکمم درد می کرد. متوجه شدم خمپاره درست وسط ما خورده و من مجروح شده ام. چشمم را باز کردم. آفتاب بالای سرم بود، تازه فهمیدم از آن وقت تا حالا بیهوش افتاده افتادم و ظهر شده بود....»

انتهای پیام/