زندگی نامه/

توصیه شهید «قاسمعلی کبیری» به همسرش

نوید شاهد _ در کتاب سبز قامتان، در بخشی از زندگی نامه شهید قاسمعلی کبیری به همسرش گفته است: اگر می خواهی تو را را شفاعت کنم بعد از من گریه نکن. اگر جنازه مرا دیدی با روی باز استقبال کن و به یاد حضرت زهرا سلام الله علیها باش و فرزندم را روی تابوت بگذار تا او را ببینم. در ادامه زندگی نامه این شهید والامقام را می خوانید.

کد خبر: ۵۱۴۲۱۷

سه‌شنبه - ۰۹ شهريور ۱۴۰۰ / 1400 09 June

به گزارش نوید شاهد استان قم، شهید قاسمعلی کبیری در روستای خورآباد از توابع استان قم دیده به جهان گشود. پدرش روحانی بود و به او شیخ عابد می‌گفتند. قاسمعلی تحت نظر پدر تربیت شد و تحصیلاتش را تا سوم راهنمایی در زادگاهش ادامه داد.

با وجود پیروزی مبارزات مردم، برای پیروزی انقلاب اسلامی بر خود واجب دانست که با بچه‌های روستا به قم برود و فعالیت کند و فقط به مبارزه فکر می‌کرد و در همه راهپیمایی‌ها و تظاهرات شرکت داشت.

در سال ۱۳۶۰، ازدواج نمود با شروع جنگ تحمیلی برای پیوستن به صفوف مجاهدان حق علیه باطل به جبهه ها رفت و در کردستان مشغول خدمت شد. در این مدت ۲ بار مجروح گردید و در نهایت روز پنجم خرداد ماه ۱۳۶۴ در درگیری با ضد انقلاب و آذربایجان غربی به شهادت رسید. آخرین دیدار خانواده با شهید در مشهد مقدس بود. برای همسرش روسری مشکی و برای فرزندش لباس مشکی خرید و گفت: من شهید می شوم و کسی نیست برای شما لباس مشکی بخرد.

پس از بازگشت از مشهد برای آخرین بار به جبهه رفت و چهار روز بعد خبر شهادتش را آوردند. شهید به همسرش گفته بود: «اگر می خواهی تو را را شفاعت کنم بعد از من گریه نکن. اگر جنازه مرا دیدی با روی باز استقبال کن و به یاد حضرت زهرا سلام الله علیها باش و فرزندم را  روی تابوت بگذار تا او را ببینم.»

شهید آن چنان در فکر تقویت روحیه رزمندگان بود که وقتی در جبهه مجروح می شد و او را به قم می آوردند، به همسرش می گفت: لباسم را شب بشور که مادرم نبیند؛ چون ممکن است به همسایه ها بگوید و آنها نگران بچه‌های سربازشان شوند.

پیکر پاک این شهید در گلزار شهدای روستای خورآباد قم آرام گرفته است.

منبع: کتاب سبزقامتان