مهدی پس از شهادت، همدم مادر شده بود

نوید شاهد – خواهر شهید «مهدی خورزانی» نقل می‌کند: «بعد از شهادت مهدی، بارها خوابش را دیده‌ام و چند مرتبه به من کمک کرده است. یک روز به خانه پدرم رفتم. متوجه شدم مادرم در حیاط با کسی صحبت می‌کند. ...» نوید شاهد سمنان در سالگرد ولادت، در دو بخش خاطراتی از این شهید گرانقدر برای علاقه‌مندان منتشر می‌کند که توجه شما را به بخش نخست این خاطرات جلب می‌کنیم.

کد خبر: ۵۱۲۶۹۹

شنبه - ۳۰ مرداد ۱۴۰۰ / 1400 30 May

به گزارش نوید شاهد سمنان؛ شهید مهدی خورزانی پنجم مردادماه ۱۳۴۵ در شهرستان تهران به دنيا آمد. پدرش قربانعلی و مادرش زهرا نام داشت. دانش‏‌آموز سوم راهنمایی بود. به عنوان بسيجی در جبهه حضور يافت. بيست و ششم شهريورماه ۱۳۶۲ با سمت تک‌‌تيرانداز در جزيره مجنون عراق بر اثر اصابت گلوله و سوختگی به شهادت رسيد. مزار او در گلزار شهدای فردوس‌‏رضای شهرستان دامغان قرار دارد.

این خاطره به نقل از خواهر شهید است که تقدیم حضورتان می‌شود.

مهدی پس از شهادت، همدم مادرم شده بود

من سه سال بعد از مهدی به دنیا آمدم. بیشتر دوران بچگی را با هم بازی می‌کردیم. آن دوران بسیار شیرین و فراموش نشدنی است. هشت ماهی از ازدواجم گذشته بود که مهدی شهید شد. آخرین باری که آمد از من خداحافظی کند، چندین مرحله تا جلوی راهرو منزل آمد و مدام می‌گفت: «رقیه! کاری نداری؟ من رفتم!» این کار چند مرحله تکرار شد.

بعد از شهادت مهدی، بارها خوابش را دیده‌ام و چند مرتبه به من کمک کرده است. یک روز بعد از شهادت مهدی به خانه پدرم رفتم. هر چه در زدم، کسی در را باز نکرد. چون منزل پدرم دو تا در داشت، از در دیگری وارد و متوجه شدم مادرم در حیاط با کسی صحبت می‌کند. وقتی وارد حیاط شدم دیدم مادرم چند تا لباس بسیجی را شسته و جلوی آفتاب آویزان کرده است. پرسیدم: «این لباس‌ها برای کیه؟» گفت: «این‌ها لباس‌های مهدی بوده که از جبهه آورده‌اند. آنها را شسته‌ام که تمیز باشد.» گفتم: «با چه کسی صحبت می‌کردی؟» گفت: «با مهدی!»

منبع: کتاب فرهنگ‌نامه شهدای استان سمنان-شهرستان دامغان/ نشر فاتحان-قائمی