آرزوی شهید "خالدیان" نجات مردم از دست ضد انقلاب بود

نوید شاهد – شهید "محمد صدیق خالدیان" در دوران جوانی و نوجوانی، هنگامیکه گروهک‌ها و ضد انقلاب را در حال آزار و اذیت مردم می‌بیند تنها آرزویش نجات مردم ستم دیده از دست گروهک‌ها بود.

کد خبر: ۵۱۲۶۷۸

چهارشنبه - ۲۰ مرداد ۱۴۰۰ / 1400 20 May

به گزارش نوید شاهد کردستان؛ شهید محمد صدیق خالدیان روز دوازدهم شهریور ماه سال ۱۳۴۶ در روستای معصوم آباد از توابع شهرستان قروه، میان خانواده متدین به دنیا آمد.
محمد صدیق دوران کودکی را در دامان خانواده‌ای متدین و مذهبی سپری کرد و با رسیدن به سن ۶ سالگی برای کسب دانش راهی مدرسه شد.
وی پس از پایان دوره ابتدایی به دلیل نبود امکانات تحصیلی و آموزشی در روستا، از ادامه تحصیل باز ماند و در همان دوران نوجوانی در کنار سایر اعضای خانواده به امورات کشاورزی مشغول شد.
محیط مذهبی خانواده و صفا و پاکی روستا باعث شده بود تا محمد صدیق اخلاقی از اسلامی برخوردار شود و در ارتباط با اطرافیان به قدری صمیمی و متواضع بود که همه از همنشینی با او لذت می‌بردند.
محمد صدیق در دوران جوانی و نوجوانی، هنگامیکه گروهک‌ها و ضد انقلاب را در حال آزار و اذیت مردم می‌بیند تنها آرزویش نجات مردم ستم دیده از دست گروهک‌ها بود.
وی در سیزدهم خرداد ماه سال ۱۳۶۸ با تصمیم بزرگان خانواده با دختری از خانواده‌ای نجیب ازدواج می‌کند و با رسیدن به سن ۱۸ سالگی برای گذراندن خدمت مقدس سربازی پس از دوره آموزشی عازم شهر بانه می‌شود.
محمد صدیق سرانجام پس از مدت‌ها مجاهدت، روز بیست و نهم مرداد ماه سال ۱۳۶۸ در حالیکه هنوز سه ماه از ازدواجش نگذشته بود، حین درگیری با ضد انقلاب در شهرستان بانه به شهادت رسید و پیکر مطهرش روز اربعین پس از تشییع در روستای علی آباد مشیر به خاک سپرده شد.

کمک به همنوعان
(راوی: پدر شهید)
احمد خالدیان با افتخار از اینکه فرزند بزرگ خانواده کمک به محرومان را پیشه خود ساخته بود و  رضایت خداوند متعال را در آن می‌دانست بسیار خوشحال بود و می‌گفت: «پسرم خیرخواه مردم بود و هر وقت مردم به هر کمکی نیاز داشتند به یاری آنان می‌شتافت».
وی همچنین در ادامه می‌گوید: محمد صدیق به نماز جمعه خیلی علاقه‌مند بود، در آن دوران نماز جمعه در روستای ما اقامه نمی‌شد، محمد صدیق در روز‌های جمعه پس از کشب اجازه، برای اقامه نماز جمعه به روستای باشماق می‌رفت.
اخلاق نیک و رفتار فوق العاده و کمک به محرومان و دانش آموزان بی بضاعت در مدرسه او را شهره عام و خاص کرده بود در مدرسه روستا در حد توان به دانش آموزان کمک می‌کرد و همیشه از من می‌خواست به فقرا و کسانی که نیاز مالی دارند کمک کنم، در هنگام شروع کار کشاورزی با تراکتور زمین خانواده‌هایی را که از توان مالی برخوردار نبودند، شخم می‌زد.