خداوندا، مرگم را در راه خودت قرار بده

نوید شاهد - «من به خود مي بالم كه سرباز اسلام، امام زمان هستم و در سپاه پاسداران انقلاب اسلامي خدمتگزارم. بارپروردگارا، مرگ و شهادت من را در راه خودت قرار بده.» متنی که خواندید قسمتی از وصیتنامه شهید «اقبال اسماعيلي» بود که تقدیم شما مخاطبان عزیز می گردد.

کد خبر: ۵۱۲۶۵۱

چهارشنبه - ۲۰ مرداد ۱۴۰۰ / 1400 20 May

نوید شاهد آذربایجان غربی؛ شهيد «اقبال اسماعيلي» در سال 1345 از خانواده فقيري در روستاي قرخلو به دنيا آمد و تا كلاس چهارم ابتدايي ادامه تحصيل داد و سپس به علت فقر خانوادگي نتوانست ادامه تحصيل دهد. او از همان دوران طفوليت، معتقد به دين اسلام بود. شهید اسماعیلی در سال1364 عازم خدمت سربازی شد. سرانجام در تاریخ چهاردهم تیر 65 در منطقه سقز به درجه رفيع شهادت رسيد.

در ادامه وصیت نامه شهید را می خوانید.

خدايا، پروردگارا، من به خود مي بالم كه سرباز اسلام، امام زمان هستم و در سپاه پاسداران انقلاب اسلامي خدمتگزارم. بارپروردگارا، مرگ و شهادت من را در راه خودت قرار بده. افسوس كه من يك جان بيشتر نداشتم كه در راه نايبت امام زمان(عج) كه راه برپا شدن حق و عدالت است، هديه نمايم.

پدر جان، مي دانم كه محبت من در دل تو بسيار است و رنج و اندوه از دست رفتن من برايت سنگين است. ولي در راه الله و در راه به ثمر رسيدن حكومت اسلامي بسي ناچيز است و از درگاه خداوند بايد تشكر كنيد كه اين نعمت را بر شما ارزاني داشته و شما را از اين ثواب برخوردار گردانيده است.

پدر عزيزم، تو را به خدا سوگند مي دهم كه مرا فراموش كن و مبادا خداي ناكرده گريه كني و اجر و منزلت خود را در برابر پروردگار از ميان ببري.

پدر و برادران و خواهران و مادر عزيز و دلسوزم مي دانم كه غم از دست دادن فرزند براي هر خانواده اي مخصوصاً براي مادر بسيار مشكل و دشوار است. اگر چه مي گويم مرا فراموش كنید ولي مي دانم كه اين امر براي خانواده امكان پذير نمي باشد. ولي عمر دنيا كوتاه است. بالاخره آدمي يك روز به دنيا آمده و يك روز هم از دنيا مي رود. چه بهتر كه مرگ و شهادت انسان در راه خدا باشد.

مادر عزيزم از زحماتي كه در مدت 19 سال از عمر من كشيده ايد، تشكر مي كنم و از خداي بزرگ می خواهم كه شما را در قيامت با فاطمه زهرا(ع) همنشين كند و از خداوند متعال مي خواهم كه طول عمر و سلامت كامل به امام عطا كند. والسلام عليكم و رحمه الله و بركاته.

اقبال اسماعيلي دوم اسفند 64