خاطره ای از همرزم شهید «کرم علی رحمی»؛

در سجده اي عاشقانه به ملكوتيان رسید

نوید شاهد - شهيد كرم علي رحمي از شهدای جنگ تحمیلی است که در مرداد ماه 1362 در منطقه مرزی مهران به درجه رفیع شهادت نایل آمد.همرزم شهید در ذکر خاطره ای از شهید والامقام می گوید: شدت درگیری، مانع عبادت بندگان مخلص خدا نمی شد. در کنار سنگر، فرصتی برای مناجات شهید با خدا فراهم شده بود. کتاب کوچک مفاتیح الجنان در دست چپ و چفیه حلقه شده دور گردن. بدین گونه غرق در خون خود شده بود و با فرق خونین در حال عبادت به شهادت رسید...

کد خبر: ۵۱۲۰۰۸

چهارشنبه - ۱۳ مرداد ۱۴۰۰ / 1400 13 May

نوید شاهد ایلام؛ شهيد كرم علي رحمي فرزند لطفعلي هشتم اردیبهشت ماه 1323 در روستاي خوشقدم شهرستان بدره در خانواده اي متوسط بدنيا آمد، وي تحصيلات ابتدايي را در روستاي زادگاهش به پايان رساند. در سال 1343 ازدواج نمود، شهيد با شروع جنگ تحميلي به عضويت سپاه پاسداران در آمد و تا لحظه شهادت در آن نهاد مقدس به مشغول خدمت بود. شهيد در سیزدهمین روز از مرداد 1362 در منطقه مرزي مهران در سجده اي عاشقانه به ملكوتيان پيوست.
مزار شهيد در گلزار شهداي علي صالح (ع) قرار دارد.از این شهید گرانقدر 8 فرزند به يادگار مانده است.

خاطره ای از خلوص در کنار رشادت های شهید کرم علی رحمی

سال 1362 بود. تیپ 11 حضرت امیر(ع)، در تب و تاب سازماندهی و آمادگی برای اجرای نقش مؤثر خود، در عملیات والفجر3 بود.
سپاهان و بسیجیان دلاور و مخلص امام(ره) لحظه شماری می کردند که شب حمله فرا می رسد و فرمان حمله و یورش به دشمن، شهر مرزی و مظلوم مهران کشور امام زمان(عج) را از چنگال متجاوزین بعثی رها کند. به عنوان بسیجی به دریای خروشان حزب الله پیوسته بودم.
در گردان رعد گروهان حر، که فرمانده آن، شهید کرم علی رحمی بود، مشغول خدمت بودم. این گروهان از طرف تیپ 11 امیرالمؤمنین(ع)، به لشکر 21 امام رضا(ع) مأمور شدیم که در عملیات، کنار سایر رزمندگان، به دشمن حمله نماییم. اردوگاه سربازان روح الله در منطقه امیرآباد صالح آباد بود.خیمه ها برافراشته شد. پرچم ها به اهتزاز درآمد.تمرین های نظامی شروع شد. اردوگاه حال و هوای معنوی و ملکوتی به خود گرفته بود. یک مانور، مشابه، عملیات تدارک دیده بودند. در آن شرکت کردیم. هر لحظه که به زمان اجرای عملیات نزدیکتر می شدیم، فرمانده گردان و گروهان و سایر مسئولیت در صبحگاه و سایر جلسات، توجیهات لازم را بعمل می آورند.
ما را از اردوگاه به سوی مهران، ضلع جنوبی، معروف به تپه شنی، به حرکت درآوردند. چند شبی را در آنجا ماندیم، آخرین هماهنگی ها در آنجا بعمل آمد،پیشانی بندهایی با نام مقدس ائمه، به پیشانی بستیم. بعضی از برادران بر پشت پیراهن خود نوشته بودند، « ورود ترکش بدون اذن الهی ممنوع». وصیت نامه ها نوشته شد همدیگر را در آغوش می گرفتند. حلالیت می طلبیدند صحنه های زیبا و معنوی جلوه گر بود، ملائک خدا در آنجا به خلقت انسان حسودی می کردند.همه چیز برای قرب خداوند فراهم بود.خبری از وعده های مادی نبود. همه می دانستند که شب عملیات،شب باریدن گلوله های دشمن، شب تحمل سختی ها و شب شهادت است. اما چون برای رضای خدا بود همه چیز ساده و قابل حل، تصور می شد.

جوانان پرشور لحظه شماری می کردند. شبانه ما را از آنجا به سوی نقطه شروع عملیات واقع در فرخ آباد به حرکت درآوردند. شب اول عملیات گروهان ما مسئولیت پشتیبانی از گردان رعد را به عهده داشت، نبرد دلیرانه در گرفت.تعدادی از نیروهای دشمن به هلاکت رسیدند. از زمان عملیات تا پایان آن، گروهان حر یک هفته در آنجا مردانه مقاومت کردند.

شب سیزدهم ، قرار بود گروهان ما به استراحت برود، اما این مسئله از طرف مسئولین بنا به دلایلی لغو شد. حدود ساعت هشت شب، فرمانده گروهان اعلام کرد: به بچه ها بگوئید آماده باشند، دشمن قصد پاتک دارد و ما تعویض نمی شویم.
نیمه های شب دشمن آتشی سنگینی را بر مواضع از دست رفته خود شروع کرد. شب بسیار سخت و طاقت فرسایی بود. چون بنا بود به عقب برگردیم، بچه ها آمادگی زیادی از نظر مهارت نداشتند.خاکریزی که در پشت آن مستقر بودیم، در بعضی جاها در دید دشمن قرار گرفته بود و بچه ها مجبور بودند با سینه خیز تردد نمایند.
تانک های دشمن همراه نفرات پیاده نزدیک شده بودند. از سوی فرماندهان اعلام شده بود بگذارید نزدیک بیایند،هم مهمات مان کم است و هم دقت در زدن تانک ها زیاد نیست.

تانک دشمن از قسمت غربی فرخ آباد، با خاکریز ما رسیده بود. اما شجاعت و شهامت فرمانده گردان و بچه های آنجا به آتش کشیده شد. وقتی دشمن احساس خطر می کرد پا به فرار می گذاشت. شدت درگیری، مانع عبادت بندگان مخلص خدا نمی شد. در کنار سنگر، فرصتی برای مناجات شهید با خدا فراهم شده بود. کتاب کوچک مفاتیح الجنان در دست چپ و چفیه حلقه شده دور گردن. بدین گونه غرق در خون خود شده بود و با فرق خونین در حال عبادت به شهادت رسید.