مروری بر زندگی سرباز شهید "بهرام مراد نژاد":

به رهبرم بگوئید من تا آخرین قطره خونم از اسلام پاسداری کرده‌ام

نوید شاهد – در بخشی از وصیت نامه شهید "بهرام مرادنژاد" آمده است: «به رهبرم بگوئید من تا آخرین قطره خون خود از اسلام پاسداری کرده ام، به هم مکتبانم بگوئید درس شهادت را از مکتبم یاد گرفتم و من نامه قبولی خود را از خدا گرفتم و امضاء آن را نه با قلم و کاغذ بلکه با خون و بر خاک».

کد خبر: ۵۱۱۷۹۳

يکشنبه - ۱۰ مرداد ۱۴۰۰ / 1400 10 May

به گزارش نوید شاهد کردستان؛ شهید بهرام مراد نژاد روز یکم اردیبهشت ماه سال ۱۳۴۳ در روستای چشمه قلی از توابع شهرستان بیجار دیده به دنیا آمد.
بهرام دوران کودکی را در کنار دیگر هم سن و سالانش در روستا سپری کرد و با رسیدن به سن ۶ سالگی برای کسب علم و دانش راهی مدرسه شد.
وی با توجه به استعداد خوبی که داشت مقطع ابتدایی را با موفقیت به پایان رسانید، اما به دلیل نبود امکانات تحصیلی و آموزشی در روستا، از ادامه تحصیل در مقاطع بالاتر باز ماند.
بهرام مدتی بعد از ترک تحصیل به همراه خانواده به شهر بیجار آمد و در آنجا به شاگردی مکانیکی خودرو مشغول به کار شد.
وی در دوران جوانی به تصمیم بزرگان خانواده با دختری از خانواده‌ای متدین ازدواج کرد که ثمره این پیوند یک فرزند دختر است.
بهرام از طریق شغل مکانیکی همواره در تلاش برای کسب روزی حلال خانواده بود.
وی پس از مدتی از بیجار به مقصد سنندج نقل مکان کرد و در آنجا به فعالیت خود ادامه داد.
دوران نوجوانی و جوانی بهرام از یک سو با اوج گیری و پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی مردم ایران و سقوط رژیم شاهنشاهی و از سوی دیگر با آغاز جنگ تحمیلی که دشمن بعثی عراق بر ملت قهرمان ایران تحمیل کرد، همزمان شده بود.
بهرام زمانی که به سن سربازی رسید با عضویت در ارتش و سپری کردن آموزش‌های مقدماتی از طریق لشکر ۳ زرهی به جبهه اعزام شد.
سرانجام روز یازدهم مرداد ماه سال یکهزار و سیصد و شصت و پنج در منطقه کوشک بر اثر اصابت گلوله آر پی جی ارتش بعث عراق به ناحیه سر به شهادت رسید و پیکر مطهرش پس از تشییع در گلزار شهدای شهر سنندج به خاک سپرده شد.

بخشی از وصیت نامه شهید بهرام مرادنژاد
به رهبرم بگوئید من تا آخرین قطره خون خود از اسلام پاسداری کرده ام، به هم مکتبانم بگوئید درس شهادت را از مکتبم یاد گرفتم و من نامه قبولی خود را از خدا گرفتم و امضاء آن را نه با قلم و کاغذ بلکه با خون و بر خاک.
به مادرم بگوئید که ناراحت نباشد و باید به خود ببالد که فرزندم در امتحان الهی قبول شده است و برای زنان حجاب و برای مردان آبرو و غیرت و شرف از خدای متعال مسئلت می‌نمایم و من به عنوان فرزند شما به برادران توصیه می‌کنم علی وار و حسین وار زندگی کنند و از همگی شما می‌خواهم که من را حلال کنند.