فرازی از وصیت‌نامه شهید "قربان احمدی"؛

سعادت انسان گام نهادن در خط خونین امام حسین(ع) است

نوید شاهد – شهید "قربان احمدی" در وصیت‌نامه‌اش آورده است:«انسان باید در راهی سیر کند که سعادتش در آن باشد و به الله سوگند که من سعادت خویش را نمی‌یابم مگر در پیمودن خط خونین اباعبدالله‌الحسین (ع) که راه تمامی شهدای انقلاب اسلامی است ...»

کد خبر: ۵۱۱۲۷۷

دوشنبه - ۰۴ مرداد ۱۴۰۰ / 1400 04 May

به گزارش نوید شاهد استان قزوین، شهید قربان احمدی، ششم مرداد ماه سال ۱۳۳۳ در روستای بیدستان از توابع شهر قزوین به دنیا آمد، پدرش محرمعلی، کشاورز بود و مادرش خدیجه نام داشت، تا اول راهنمایی درس خواند، کارگر بود، سال ۱۳۵۱ ازدواج کرد و صاحب دو پسر و یک دختر شد. این شهید بزرگوار از سوی بسیج در جبهه حضور یافت، هفتم اسفند ماه سال ۱۳۶۲ در جزیره مجنون عراق به شهادت رسید، پیکرش مدت‌ها در منطقه بر جا ماند و سال ۱۳۷۵ پس از تفحص در گلزار شهدای روستای شریف‌آباد شهر زادگاهش به خاک سپرده شد.

متن وصیت‌نامه شهید قربان احمدی:

به نام او؛ به نام خدا، که از او و برای او هستیم. برای اوست رفتنم و برگشتنم به سوی اوست. انسان باید در راهی سیر کند که سعادتش در آن باشد و به الله سوگند که من سعادت خویش را نمی‌یابم، مگر در پیمودن خط خونین اباعبدالله‌الحسین (ع) که راه تمامی شهدای انقلاب اسلامی است.

جهاد در راه خدا، گذشتن از علایق نفسانی و حسینی وارد شدن و حسین گونه شدن است. امروز، میدان کار و فردا، بازار مزد است. امروز عمل است بدون حساب و فردا حساب است بدون عمل.

دوستان عزیزم! آنگاه که محیط را از همه انسان‌ها خالی ببینید، لحظه‌ای از همه جا قطع نظر کنید و همه محتویات خود را کنار بگذارید و از همه جا ببُرید و به سوی خویش برگردید. در غلاف وجود خود فرو روید و به دقت بنگرید که گذشته‌ها، رفته و آینده، مجهول‌الحال است.

با خود زمزمه کنید که چه خواهیم داشت و تا کِی خواهیم داشت و عاقبت چه مرض و حادثه‌ای به سراغ‌مان خواهد آمد و بالاخره چه روزی و با چه کیفیتی این قفس تن، خواهد شکست و مرغ محبوس روح، پرواز خواهد کرد؟ البته طبیعی است که این مطلب بالاخره شدنی است؛ پس بیندیشیم که به کجا و چگونه خواهیم رفت؟

و اما شما‌ای پدر و مادر و همسرم! بدانید و مطمئن باشید من، امروز در راه جاودانه‌ام گام نهادم که انتهای آن انشاءالله حکومت مستضعفین جهان است. بار‌ها خودم زمزمه نمودم که شما برای من زحمت بسیار کشیدید و من هم در آخر نتوانستم زحمات شما را جبران نمایم و در حق شما خیلی کوتاهی کرده‌ام و دین خود را نسبت به شما به طور صحیح ادا نکرده‌ام؛ ولی می‌دانم که قطعاً به مکانی خواهم رفت که ابدی است. آنجایی که خداوند رئوف هست و دل پدر و مادر را رحیم آفریده است.

منبع: بنیاد شهید و امور ایثارگران استان قزوین