دلنوشته| روز عرفه، روز نیایش باخدا

نوید شاهد - «مرجان زائری» همسر جانباز اعصاب و روان «علی عابدینی» و مولف چند جلد کتاب در حوزه ایثار و شهادت است. وی به مناسبت «روز عرفه» برای مخاطبان نوید شاهد نوشت: «می‌نشینم در را میکوبم و تو تنها این دل زخمی مرا التیام می‌بخشی. خمیده شدم، موهایم سفید شدن و در انتظار و فراق لحظه‌هایم را به روز مرگی می‌گذرانم. برای سبک شدنم کوله‌ام رو پُر از امید کن. تو تنها کسی هستی که دست خالی مرا راهی نمی‌کنی.»

کد خبر: ۵۱۱۰۵۱

چهارشنبه - ۳۰ تير ۱۴۰۰ / 1400 30 April

به گزارش نوید شاهد شهرستان‌های استان تهران: مرجان زائری همسر جانباز اعصاب و روان «علی عابدینی» و مولف چند جلد کتاب در حوزه ایثار و شهادت است. وی به مناسبت «روز عرفه» برای مخاطبان نوید شاهد دلنوشته‌ای نوشته است که در ادامه می‌خوانیم:

چمدانم را بر می‌دارم، تا با قدم‌های استوار، دلتنگی‌های عاشقانه را برای دیدنت از این لحظه‌های سخت دلتنگی آسوده شوم. در انتهای کوچه‌های امید، جز به تو فکر نمی‌کنم. خسته از همه عالم و آدمم، هیچ کس و هیچ جا آرام نمی‌شوم. ولی امیدم به دیدن توست.

چه کسی می‌تواند جز تو حال این درمانده را خوب کند، در را به رویم بگشا، که تو می‌دانی چقدر این روزها خسته‌ام. همه جا برایم تاریک‌است، از همه خسته‌ام. با چمدانی از غم، به خانه‌ات میایم در را بگشا راهگشا تویی. من در کوله بارم چیزی ندارم، جز حسرت راه.

می‌نشینم در را میکوبم و تو تنها این دل زخمی مرا التیام می‌بخشی. خمیده شدم، موهایم سفید شدن و در انتظار و فراق لحظه‌هایم را به روز مرگی می‌گذرانم. برای سبک شدنم کوله‌ام رو پُر از امید کن. تو تنها کسی هستی که دست خالی مرا راهی نمی‌کنی.

خدای من، من بنده توام، تو خالق منی پس خودت روح و جان و قلب مرا جلا بده به عشقی که فقط تو می‌توانی میوه این درخت عاشقی را بارو کنی، معشوقه لحظه‌های تنهایی‌ام، مرا رها نکن، نور تویی، دریا تویی، دنیای من در گشایش این در بسته است، باز کن که خسته‌ام، خسته این همه ناامیدی، امید تویی.

انتهای پیام/