وصیت‌نامه شهید«حسن زارع بيدكی»

نماز جماعت به پا دارید که پشت دشمن از همین جماعت‌ها می‌لرزد

نوید شاهد- شهید حسن زارع بیدکی در قسمتی از وصیت‌نامه خود نوشت: «نمازهای جمعه و جماعات را فراموش نكنيد كه پشت دشمنان از همين جماعت‌ها می‌لرزد. در دعاها به خصوص دعای كميل و توسل شركت كنيد و ما بايد بدانيم كه همين دعاها بود كه اين همه پيروزی را برای اسلام به ارمغان آورده و باز همين دعاها بوده كه چنين جوانان را به شوق ديدار معشوق نالان كرده است.»

کد خبر: ۵۱۰۷۴۰

يکشنبه - ۲۷ تير ۱۴۰۰ / 1400 27 April

به گزارش نوید شاهد، «شهید حسن زارع بیدکی»، 30 آبان‌ماه 1346 در یزد دیده به جهان گشود. این شهید والامقام، 27 تیرماه 1365 به فیض شهادت نائل آمد. بخش‌هایی از وصیت‌نامه شهید زارع را می‌خوانیم.

بسم الله الرحمن الرحيم

«ولا تحسبن الذين قتلوا فی سبيل الله امواتا بل احياء عند ربهم يرزقون»

گمان نكنيد كسانی كه در راه خدا كشته شده‌اند مرده‌اند، بلكه آن‌ها زنده‌اند و نزد خدای خويش روزی می‌خورند.

با سلام فراوان به حسين(ع) يكه تاز ميدان‌های جهاد و شهادت و با درود گرم به روان پاک شهدای عزيز و گرانقدر اسلام و سلام به پيشگاه حضرت بقيه الله الاعظم حضرت مهدی(عج‌الله) ارواحنا و ارواح العالمين و نايب برحقش امام خمينی.

اينجانب به عنوان فرزندی حقير در قبال وظيفه و مسئوليتی كه اسلام عزيز برای ما تعيين كرده، چند كلمه‌ای به عنوان وصيت ذكر می‌كنم. باشد كه در برابر اين همه مهر و محبت حضرت احديت شكرگزار باشيم.

اول آنكه خود را در برابر خون‌های پاک عزيزان و جوانان شهيدمان مسئول بدانيم و يک لحظه از ياد خدا غافل نشويم، مگر نه آنكه ما پيرو دين محمد(ص) و علی(ع) هستيم. مگر امام حسن(ع) و امام حسين(ع) پيشوای ما نبودند، چرا ما بايد از ياد و ذكر خدا دور باشيم، اين منافقان هستند كه ذكر خدا را از زبان‌ها و ياد خدا را از دل‌ها و عشق و مهر خدا را از قلب‌ها می‌گيرند؛ پس بياييم با قرار دادن قرآن به عنوان راهنما، رشته اتصال خود را محكم كنيم.

هر آن‌گاه كه در بدترين اوقات زندگی قرار گرفتيم قرآن بخوانيم. آن‌گاه كه در بلندترين بعدهای زندگی انسانيت قرار گرفتی قرآن بخوان.

آن‌گاه كه خواستی بر فراز قله‌های مصونيت قرار گيری، قرآن بخوان. آن‌گاه كه در چاله‌های گناه و غم و اندوه فرو رفتی قرآن بخوان. آن‌گاه كه خواستی راه خدا را بيابی قرآن بخوان و باز هم آن‌گاه كه در اوج افتخار، هنگامی كه عاشقانه و آرام، سر به سوی آسمان بلند می‌كنی قرآن بخوان.

امام اين اسوه تقوا و استوره مقاومت را هرگز تنها نگذاريد و سعی كنيد شخصيت معنوی او را درک كرده و بيابيد و از خدا شكرگذاريم به خاطر اينكه چنين نعمتی به امت اسلام عطا كرد.

نمازهای جمعه و جماعات را فراموش نكنيد كه پشت دشمنان از همين جماعت‌ها می‌لرزد. در دعاها به خصوص دعای كميل و توسل شركت كنيد و ما بايد بدانيم كه همين دعاها بود كه اين همه پيروزی را برای اسلام به ارمغان آورده و باز همين دعاها بوده كه چنين جوانان را به شوق ديدار معشوق نالان كرده است.

نهايت دقت و سعی خود را در نماز حفظ كنيد، سعی كنيم در برابر خداوند متعال با حالت خضوع و خشوع قلب ايستاده و عبادت كنيد؛ چون نماز ستون دين ماست. اولين سؤال قبر ما از نماز است. بيشتر به ياد قبرمان باشيم مگر ما زنی از فاطمه(س) باخداتر داريم كه پيامبر(ص) سلام خدا را به او رساند؛ پس همين فاطمه(س) هم از علی(ع ) خواست كه بر سر قبر او قرآن بخواند، حالا كه ما خود را پيرو او می‌دانيم و حال كه ما خود را شيعه علی می‌دانيم پس بياييم هم‌چون او سرمايه‌ای برای آخرت خود فرستيم.

از خون شهيدان حراست كنيم، نگذاريم خون شهيدان خدای ناكرده پايمال شود؛ چون ما بايد در روز محشر جواب گوی اين شهيدان باشيم.

وای بر آن جوانی كه در بستر بميرد، در حالی كه علی(ع) در محراب عبادت و حسين(ع) در ميدان جهاد شهيد شدند.

اكنون كه خودم نتوانستم برای اسلام خدمتی كنم، باشد كه با تقديم كردن جان ناقابل خود توانسته باشم دين خود را نسبت به اهل بيت رسول خدا(ص) و اسلام و قرآن ادا كنم. افسوس كه يک جان بيشتر نداشتم تا تقديم راه الهی كنم.

خداوندا! به خاطر گناهانی از تو طلب آمرزش می‌كنم كه از انجام آن به سوی تو توبه كرده بودم، از تو خجالت كشيده و ترسيده بودم ولی دوباره به آن‌ها آلوده شدم.

بارالها! طلب مغفرت می‌كنم از هر گناهی كه بر من نوشتی، به خاطر كار خوبی كه اول آن كار تو را اراده كرده بودم ولی ديگری را با تو شريک كردم.

معبودا! درخواست بخشش می‌كنم از هر گناهی كه به آن اقدام كردم با آنكه می‌دانستم انجام آن در نزد تو عقوبت دارد، ولی مرتكب شدم. آمين يا رب العالمين. اگر سعادت و توفيق شهادت نصيبم شد، مرا در گلزار شهدای مزوير آباد به خاک بسپاريد، باشد كه در روز قيامت يكديگر را با رويی سفيد در كنار اولياء و انبياء زيارت كنيم و بدانيد كه شهدا نزد خدای خويش هستند. انشاء الله

حقير حسن زارع بيدكی 1364/11/8، خرمشهر