شهادت؛ عشق و نهایت آرزوی من است

نوید شاهد – خواهر شهید «فضل‌الله بیاری» نقل می‌کند: «یک بار آمد خانه و گفت: می‌خوام برم جبهه! گفتم: اگه به جبهه بری، ممکنه کشته بشی! گفت: من شهادت رو دوست دارم. شهادت عشق و نهایت آرزوی منه.» نوید شاهد سمنان در سالگرد ولادت، شما را به مطالعه زندگی این شهید گرانقدر دعوت می‌کند.

کد خبر: ۵۱۰۵۲۵

يکشنبه - ۲۷ تير ۱۴۰۰ / 1400 27 April

به گزارش نوید شاهد سمنان؛ شهید فضل‌الله بیاری فرزند حیدر و فاطمه‌نسا، يكم تيرماه ۱۳۴۶ در روستای محمدآباد شهر ميامی از توابع شهرستان شاهرود به دنيا آمد. فضل‌الله تحصیلاتش را تا پنجم ابتدایی ادامه داد.

به کار تولیدی پوشاک اشتغال داشت و سپس به عنوان نیروی رسمی در بانک کشاورزی مشغول به کار شد. هجدهم آذرماه ۱۳۶۵ به سربازی رفت و از طریق سهمیه ارتشی شد. در لشکر هشتاد و چهار خرم‌آباد، تیپ یکم خدمت کرد و به دشت هلاله اعزام شد. خدمه کاتیوشا بود.

عشق و نهایت آرزوی من، شهادت است
خواهر شهید نقل می‌کند: «یک بار آمد خانه و گفت: «می‌خوام برم جبهه!» گفتم: «اگه جبهه بری، ممکنه کشته بشی!» گفت: «من شهادت رو دوست دارم. شهادت عشق و نهایت آرزوی منه.»

سی و یکم تیرماه ۱۳۶۷ در دشت هلاله به اسارت نیروهای عراقی درآمد. دو سالی در اسارت به سر برد و نوزدهم شهریورماه ۱۳۶۹ به آغوش خانواده بازگشت. چندی بعد بر اثر ضعف شدید بدنی، خونریزی زیاد و آسیب‌های روحی و روانی، هجدهم تيرماه ۱۳۷۰ به شهادت رسید. مزار وی در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.

فرهنگنامه شهدای استان سمنان، شهرستان میامی/ نشر قائمیه