دلسوزی شهید "حسین خانی" برای سلامت خانواده‌اش

نوید شاهد- کتاب «ترافیکی در سکوت شب» به قلم «زهرا گنج‌خانی جم» برای اداره‌کل حفظ آثار و نشر ارزش‌های دفاع مقدس استان زنجان نوشته شده است. این کتاب خاطرات شهدای عملیات والفجر 8 غواصان دریادل زنجان را روایت کرده است.

کد خبر: ۵۱۰۲۲۹

دوشنبه - ۰۵ مهر ۱۴۰۰ / 1400 05 July

به گزارش نوید شاهد، در ادامه خاطره‌ای با عنوان «مادرانه» را که «کبری فضلی» مادر شهید «محمد حسین‌خانی» در کتاب «ترافیکی در سکوت شب» روایت کرده است را می‌خوانید:

به دلم افتاده بود که امروز برمی‌گردد. دلشوره داشتم اما دلشوره‌ای شیرین که آشوبم را به آرامش تبدیل می‌کرد.

نزدیک شدن پسرم را احساس می‌کردم. صدای زنگ خانه را که شنیدم، با سرعت دویدم و در را باز کردم. محمدم بود. چقدر در لباس نظامی ابهت داشت. چقدر مرد شده بود.

کنار رفتم و محمد داخل شد. بی اختیار دست‌هایم را باز کردم تا او را در آغوش بگیرم. اما محمد خودش را عقب کشید و بدون اینکه به من نزدیک شود، با من احوالپرسی کرد. تمام وجودم او را طلب می‌کرد و حالا او از من دوری می‌کرد. غمی سنگین روی دلم نشست. با هم وارد اتاق شدیم. گفتم: خوش اومدی عزیزم! خدا رو شکر که سالمی!»

او را ورانداز کردم. وقتی راه می‌رفت، مردانگی پسرم را که می‌دیدم، لذت می بردم. در این چند روز که خانه بود، احساس کردم محمد رفتارش عجیب و غریب شده است. سعی می‌کرد از ما دوری کند. زیاد در جمع‌های ما نمی‌نشست و اگر هم بود، با فاصله می‌نشست.

یک شب دیگر طاقت نیاوردم و پرسیدم: «محمدم طوری شده ؟ از روزی که اومدی همه ش از ما دوری می‌کنی؟ چی شده؟»

اول طفره رفت. اصرار کردم، بالاخره گفت: «میگم، ولی قول بده ناراحت نشی.»

گفتم: «باشه بگو.»

گفت: «راستش رو بخواهید توی این عملیات چون شیمیایی زده بودن، یه کم به ما هم سرایت کرده . دکترا گفتن زیاد به اطرافیانمون نزدیک نشیم. ممکنه برا اونا هم مضر باشه. نمی‌خوام برا شما هم مشکلی پیش بیاد.»

بهت زده نگاهش می‌کردم. اشک‌هایم دست خودم نبود. دست هایم شروع کردند به لرزیدن. خم شد، دستانم را گرفت گفت: «نگران نباش دیگه مامان جون ! ببین حالم كاملا خوبه. فقط گفتن به مدت طول می‌کشه عوارضش برطرف بشه.»

زبانم بند آمده بود. یک لیوان آب برایم آورد و کنارم و نشست. در حالی که لیوان آب را به دهانم نزدیک می کرد، با بغض گفت: «ببخشید که این چند روز شما رو ناراحت کردم. حلالم کن مامان !»

انتهای پیام /