زندگی به سبک شهید «دستواره»

نوید شاهد - معصومه دستواره همسر شهید «سید محمدرضا دستواره» می‌گوید: «وقتی به خانه برمی‌گشت پا به پای من در آشپرخانه کار می‌کرد، غذا می‌پخت. ظرف می‌شست، حتی لباس‌هایش را نمی‌گذاشت من بشویم. می‌گفت: لباس‌های کثیف من خیلی سنگین است؛ تو نمی‌توانی چنگ بزنی.»

کد خبر: ۵۱۰۱۱۵

جمعه - ۱۸ تير ۱۴۰۰ / 1400 18 April

به گزارش نوید شاهد شهرستان‌های استان تهران، شهید «سید محمدرضا دستواره» اول بهمن 1338 در خانواده‌ای مذهبی در جنوب شهر تهران به دنیا آمد. وی در سال 1357 زمانی که سال آخر دبیرستان درس می‌خواند، فعالانه در تظاهرات و اعتراضات عمومی علیه طاغوت هم شرکت می‌کرد. شهید دستواره به واسطه حضور فعال و مستمری که در صحنه‌های مختلف داشت، توسط عوامل رژیم پهلوی، شناسایی و در روز 14 آبان 1357 در دانشگاه تهران دستگیر و روانه زندان شد.

وی پس از پیروزی انقلاب اسلامی جهت پاسداری از دستاوردهای انقلاب به جمع پاسداران کمیته انقلاب اسلامی پیوست. شهید دستواره بلافاصله داوطلبانه طی ماموریتی عازم کردستان شد و در عملیات خیبر به عنوان قائم مقام لشکر 27 حضرت رسول (ص) منصوب شد. او شب‌های عملیات تا صبح در خط اول درگیری با دشمن و در کنار رزمندگان از نزدیک به هدایت عملیات می‌پرداخت و سرانجام در تاریخ 13 تیر 1365 در قلاویزان - مهران طی عملیات کربلای 1 به شهادت رسید.

روایتی از معصومه دستواره همسر شهید «سید محمدرضا دستواره» را در ادامه می‌خوانیم:

لباس شستن

وقتی به خانه برمی‌گشت پا به پای من در آشپرخانه کار می‌کرد، غذا می‌پخت. ظرف می‌شست، حتی لباس‌هایش را نمی‌گذاشت من بشویم. می‌گفت: لباس‌های کثیف من خیلی سنگین است؛ تو نمی‌توانی چنگ بزنی.

بعضی وقت‌ها فرصت شستن نداشت. زود برمی‌گذشت. با این حال موقع رفتن مرا مدیون می‌کرد که دست به لباس‌ها نزنم. در کمترین فرصتی که به دست می‌آورد، ما را به گردش می‌برد.