من و پدرم در جبهه با هم بودیم

نوید شاهد – فرزند شهید خانعلی ابراهیمی می‌گوید: مادرم برای رفتن به جبهه رضایت نمی داد اما من گوشم به این حرفا بدهکار نبود و تصمیم گرفتم که به جبهه بروم. من رفتم و چند روز بعد هم دیدم که پدرم مادرم را راضی کرده و او هم آمده بود.

کد خبر: ۵۰۹۶۱۷

پنجشنبه - ۱۰ تير ۱۴۰۰ / 1400 10 April

به گزارش نوید شاهد زنجان، شهید خانعلی ابراهیمی هفتم مهر1315 ‏، در روستای اغلبیک علیا از توابع شهرستان زنجان به دنیا آمد. پدرش آقام علی، و مادرش زلیخا نام داشت. خواندن و نوشتن نمی دانست. میوه فروش بود. سال 1342 ‏ازدواج کرد و صاحب دو پسر شد. از سوی بسیج در جبهه حضور یافت. پنجم دی 1365‏، در خرمشهر بر اثر اصابت ترکش به دست و پا، شهید شد. مدفن وی در مزار بالای شهرستان زادگاهش واقع است.

فیروز ابراهیمی فرزند شهید خانعلی ابراهیمی روایت می‌کند؛

برادر کوچکم سرباز بود و من دوران سربازی را تمام کرده بودم. اوایل جنگ بود که تصمیم گرفتم به جبهه بروم، اما مادرم اجازه نمیداد. پدرم از مادرم درخواست کرد که به جای من به جبهه برود اما مادرم به او هم اجازه نداد.  من گوشم به این حرف ها بدهکار نبود و تصمیم گرفتم که به جبهه بروم، من رفتم و چند روز بعد هم دیدم که پدرم مادرم را راضی کرده و او هم آمده بود، چند روز بعد باهم به خانه برگشتیم.

تظاهرات انقلابی همچنان در شهر برپا بود، من و پدر نیز در این تظاهرات شرکت میکردیم، یک روز گاردی ها در این راهپیمایی ها گاز اشک آور زدند که من و پدرم مجبور شدیم به امام زاده پناه ببریم، مردم هم یا به امام زاده سید ابراهیم می آمدند یا به خانه هایی که در آنها باز بود فرار میکردند.

مرحله دوم عملیات در جنوب شوشتر بود پدرم باز هم تصمیم گرفت به جنوب برود، این بار با کاروان راهیان نور اعزام می شد که وقتی برای خداحافظی با ایشان رفتم، او را نیافتم و نتوانستم موفق به دیدار آخر با او شوم و پدرم در خرمشهر و در عملیات کربلای 4 به شهادت رسید.

منبع: اداره امور فرهنگی، تبلیغات، هنری و اسناد بنیاد شهید و امور ایثارگران استان زنجان