وصیت‌نامه شهید«خداخواست آب‌سالان»

هر وقت دلتان گرفت به مزار شهدا بنگرید

نوید شاهد- شهید خداخواست آب‌سالان در قسمت از وصیت‌نامه خود خطاب به خانواده‌اش نوشت: «هروقت دلتان گرفت به امامزاده سيدعبدالله برويد و به مزار شهدا بنگريد، آن‌وقت درد خود را فراموش خواهيد كرد.»

کد خبر: ۵۰۹۱۸۱

شنبه - ۰۵ تير ۱۴۰۰ / 1400 05 April

به گزارش نوید شاهد، شهید «خداخواست آب‌سالان» فرزند کرامت‌اله 1 خردادماه 1347 در کازرون  دیده به جهان گشود. این شهید والامقام 5 تیرماه 1361 در عملیات رمضان در منطقه عملیاتی کوشک به فیض شهادت نائل آمد. بخش‌هایی از وصیت‌نامه شهید آب‌سالان را می‌خوانیم.

«انا لله و انا اليه راجعون» ما همه از خدا هستيم و به سوی او می‌رويم.

سلام بر ثارالله و سرور شهيدان، سلام بر منجی انسان‌ها حضرت مهدی(عج‌الله) و سلام بر نايب برحقش خمينی بت‌شكن.

شكر خدا می‌كنم كه قدری مهلتم داد تا اسلام واقعی را بشناسم و در خاموشی جهل از دنيا نروم. انقلاب اسلامی باعث شد من از خاک خود بيرون آيم، دور و برم را بنگرم و به زندگی از ديد ديگری نگاه كنم. آری امام كاری بس عظيم كرد، باعث شد دنيا از خواب بيدار شود و انسانيت را دوباره ياد آورد. من تا آخرين لحظه در راه او می‌جنگم، يا پيروز می‌شویم و يا به آرزوی ديرينه خود كه همان شهادت است می‌رسم. خوشحالم كه جانم را نثار اسلام و مكتب محمد(ص) و علی(ع) می‌كنم و افتخار می‌كنم كه ايدئولوژيم اسلام است، اسلامی كه به من فهماند چگونه بيانديشم و راهم را انتخاب كنم. قلبم روشن است كه اسلام پيروز می‌شود و بايد پيروز شود، پس در راه پيروزيش كوشش كنيد.

ما ايرانی‌ها مثل مردم كوفه نيستيم كه در كوفه حضرت مسلم و در صحرای كربلا امام حسين(ع) را تنها گذاشتند. اكنون وقت انجام وعده‌ای كه من به خود داده‌ام فرا رسيده است. با پيام حسين زمان، خمينی كبير ديگر نتوانستم طاقت بياورم و برای احياء اسلام عزيز و انجام وعده خود، داوطلبانه به جبهه رفتم.

پدر و مادر و خواهران و برادران عزيزم! امكان دارد اتفاقی واقع شود كه جنازه من به دست شما نرسد، آن‌گاه به ياد شهدای كربلا بيفتيد و ناراحت نشويد. هروقت دلتان گرفت به امامزاده سيدعبدالله برويد و به مزار شهدا بنگريد، آن‌وقت درد خود را فراموش خواهيد كرد.

پدر عزيزم! در زندگی رنج فراوان به شما دادم، ولی اميدوارم كه مرا ببخشيد كه جانم را در راه شما فدا می‌كنم كه راه شما همان راه خداست. اميدوارم هيچ‌وقت به من ناكام نگوييد، چون كه من نهايت كام را گرفتم كه بهترين نعمت‌هاست.

مادرم! از شما می‌خواهم كه برای من گريه نكنيد زيرا؛ بردباری و صبر شما بيشتر باعث شكست دشمن می‌شود. برادرم را به دين و اسلام تشويق كنيد و بگوييد كه راهم را دنبال كنند. در پايان من هيچ‌گونه ناراحتی از كسی ندارم و از همه برادران و خواهران می‌خواهم اگر از من نگران بوده‌اند مرا حلال كنند.

باز خداوند بزرگ را شكر می‌كنم توانستم راهی را كه حسين‌بن علی(ع) رهبر شهيدان انتخاب كرده بود انتخاب كنم و تا شايد من كه در زنده بودنم كاری نتوانستم برای اسلام عزيز بكنم، با ريختن خونم خدمتی به اسلام و قران كرده باشم.

بارالها! تو خودت گواهی كه هدف من از به جبهه رفتن اين است كه در راه تو جهاد كنم و ستمگران را سركوب نمايم، پس مرا ياری كن.

از تمام ملت ايران می‌خواهم كه هميشه گوش به فرمان امام عزيز باشند و امام را تنها نگذارند. روحانيت آگاه را هم تنها نگذارند كه روحانيت سرمايه اين كشور و امت اسلامی ايران است، اگر روحانيت تنها گذاشته شد، آن روز است كه ابرقدرت‌ها خوشحال می‌شوند. شعار هميشگی فراموش نكنيد: خدايا خدايا، تا انقلاب مهدی، خمينی را نگهدار. والسلام عليكم و رحمه‌الله و بركاته

1361/4/21 خداخواست آب‌سالان