خاطره/ علیرضا مظلوم و باحجب و حیا بود

نوید شاهد - پدر شهید مدافع حرم "علیرضا مشجری"، در خاطره‌ای از او می‌گوید: «بسیار حجب و حیا داشت و با وجود اینکه باهم خیلی صمیمی و رفیق بودیم اما گاهی برای بیان و اظهار کردن موضوع یا مسئله....» ادامه این خاطره از شهید مدافع حرم "علیرضا مشجری" را در پایگاه خبری نوید شاهد تهران بزرگ بخوانید.

کد خبر: ۵۰۸۸۸۱

دوشنبه - ۳۱ خرداد ۱۴۰۰ / 1400 31 March

به گزارش خبرنگار نوید شاهد تهران بزرگ، شهید مدافع حرم "علیرضا مشجری" بیست و چهارم تیرماه سال 1367 در تهران دیده به جهان گشود. او متاهل و دارای یک دختر به نام محدثه بود. این شهید به عنوان نخستین شهید نیروی سپاه ایران بود که در بیست و سوم خرداد ماه سال 1393 در دفاع از کربلای معلی و مقدسات اسلامی توسط تروریست‌های تکفیری به درجه رفیع شهادت نائل آمد. پیکر این شهید والامقام در بهشت زهرای تهران آرام گرفته است.

پدر شهید مدافع حرم «شهید مدافع حرم "علیرضا مشجری" در خاطره‌ای از او روایت می‌کند:

علی حتی اگر می خواست گریه کند در خلوت خودش اینکار را می کرد. بسیار تودار بود. معصومیت و مظلومیت در نگاهش پیدا بود. یک پسر و یک دختر دیگر دارم اما در بین بچه هایم علی از همه مظلوم تر بود.

بسیار حجب و حیا داشت و با وجود اینکه باهم خیلی صمیمی و رفیق بودیم اما گاهی برای بیان و اظهار کردن موضوع یا مسئله ای این حجب و حیا در رفتارش بیشتر نمود پیدا می کرد.

همه کسانی که او را می شناختند درخصوص مظلومیت علیرضا اتفاق نظر داشتند. خواهرم می‌گفت آخرین باری که علی برای خداحافظی منزل ما آمده بود، چهره‌اش بسیار فرق کرده بود. علی ظاهرا به خانه همه فامیل و آشنا ها سر زده بود و طلب حلالیت کرده بود.

انتهای پیام/