جانم را فدای اسلام میکنم

تنویدشاهد - در بخشی از وصيت‌نامه‌ شهيد «منوچهر پورمحسن‌» مي‌خوانيم‌: «... پروردگارا، من‌ اين‌ جان‌ ناقابل‌ را نصيب‌ جبهه‌هاي‌ حق‌عليه‌ باطل‌ و فداي‌ دين‌ تو، اسلام‌ عزيز مي‌كنم‌ و از تو مي‌خواهم‌ كه‌ گناهانم‌ را ببخشي‌، تا در روزقيامت‌ شرمنده‌ نشوم‌...».

کد خبر: ۵۰۸۸۴۴

دوشنبه - ۳۱ خرداد ۱۴۰۰ / 1400 31 March

به گزارش نویدشاهدگیلان؛ شهيد «منوچهر پورمحسن‌ لولمانی‌» فرزند داوود، به‌ سال‌ 1347 در روستاي‌ شهيدپرور شنبه‌بازار چشم‌ به‌ جهان‌ گشود. اين‌ بسيجي‌ شهيد، دوره‌ ابتدايي‌ خود را تا قبولي‌ سال‌ چهارم‌ در مدرسه‌ شهيد نادرمهدوي‌ شنبه‌بازار به‌ پايان‌ برد و پس‌ از آن‌ به‌ صنعت‌ جوشكاري‌ روي‌ آورد.حدود سه‌ سال‌ در این کار‌ مشغول‌ بود، تا اينكه‌ به‌ عضويت‌ نهاد بسيج‌ درآمد و بعد هم ‌از سوي‌ اين‌ نهاد كه‌ در آن وقت‌ زيرنظر سپاه‌ پاسداران‌ انقلاب‌ اسلامي‌ شهرستان‌ فومن‌ قرار داشت‌، با وجود سن‌ كم‌ راهي‌ جبهه‌ گرديد و بعد از سه‌ ماه‌ جنگ‌ در منطقه‌ي‌ كردستان‌، به‌زادگاهش‌ بازگشت‌. او بعد از پايان‌ ماموريتش‌، در طرح‌ «لبيك‌ يا خميني‌» شركت‌ نمود و در مانور آزادي‌ قدس‌ درروستاي‌ شولم‌ و همچنين‌ شهر ساحلي‌ بندرانزلي‌ حضور پيدا كرد.

در تاريخ‌ بیست و چهارم بهمن 1362 بار ديگر راهي‌جبهه‌ شد و اين‌ بار به‌ جنوب‌ كشور عزيمت‌ نمود و به‌ مدت‌ سه‌ ماه‌ در واحد توپخانه‌ شهيد رجايي‌اهواز، از حريم‌ هوايي‌ ايران‌ حفاظت‌ نمود، تا اينكه‌ پس‌ از پايان‌ ماموريت‌، در بهار سال‌ 1363 به ‌زادگاهش‌ بازگشت‌ و در كار كشاورزي‌ با‌ خانواده‌ خود همكاري‌ نمود.بعد از مدتي،‌ بار ديگر راهي‌ جبهه‌ گرديد و به‌ جنگ‌ خود با دشمن‌ بعثي‌ ادامه‌ داد، سرانجام ‌در سيزدهم‌ مردادماه‌ 1363 در منطقه‌ عملياتي‌ جنوب،‌ واقع‌ در پاسگاه‌ زيد كه‌ در خط‌ مرزي‌کشور قرار داشت‌، مورد اصابت‌ تركش‌ خمپاره‌ مزدوران‌ بعثي‌ قرار گرفت‌ و سرخ‌ گون‌ به‌ لقاي‌ الهي‌ شتافت‌.

شهيد منوچهر پورمحسن‌ از خصوصيات‌ اخلاقي‌ خوبی برخوردار بود. در مراسم‌ مذهبي‌ پيش‌ قدم‌مي‌شد و در مساجد، حضوري‌ فعال‌ و گسترده‌ داشت‌. با عمل‌ خود سعي‌ مي‌كرد، رضايت‌ دوستان‌ و اطرافيان‌ را جلب‌ كند.

در بخشی از وصيت‌نامه‌اش‌ مي‌خوانيم‌: «... پروردگارا، من‌ اين‌ جان‌ ناقابل‌ را نصيب‌ جبهه‌هاي‌ حق‌عليه‌ باطل‌ و فداي‌ دين‌ تو، اسلام‌ عزيز مي‌كنم‌ و از تو مي‌خواهم‌ كه‌ گناهانم‌ را ببخشي‌، تا در روزقيامت‌ شرمنده‌ نشوم‌...».