قدم در راهی نهاده‌ام که همراه آگاهی و سعادت است

نوید شاهد - شهید «اکبر سترگ» از شهدای دوران دفاع مقدس شهرستان قدس است، در بخشی از وصیت‌نامه‌اش آورده است: «راهی را که من انتخاب کرده ام با کمال آگاهی بوده است و این راه را هر کس برود به سعادت خواهد رسید.»

کد خبر: ۵۰۸۶۵۹

شنبه - ۲۹ خرداد ۱۴۰۰ / 1400 29 March

به گزارش نوید شاهد شهرستان های استان تهران: شهید اکبر سترگ، یادگار «حسین» بیست و نهم خرداد ماه سال 1338 در شهر مقدس ری چشم به جهان گشود. از همان دوران کودکی همراه با مادر خود زندگی می کرد که به علت مشکلات معیشتی تحصیلات خود را تا سال پنجم ابتدایی بیشتر ادامه نداد و مشغول به کار خیاطی شد تا از این طریق کمک خرج خانواده باشد.

در ایام انقلاب با دوستان خود به تظاهرات می رفت و همراه با دیگر مردم حضوری فعال در صحنه داشت. پس از پیروزی انقلاب اسلامی، با فرارسیدن زمان خدمت مقدس سربازی، تصمیم به حضور در جبهه های نبرد و مبارزه با متجاوزان بعثی را گرفت.

او آرزو داشت که تا پایان جنگ تحمیلی و آزادی کربلا و قدس عزیز، حتی پس از سربازی نیز، به وسیله بسیج یا سپاه پاسداران در جبهه های جنگ حضور داشته باشد. اما سرنوشت این گونه بود که این شهید والامقام پس از رشادت های فراوان، چند ماه قبل از پایان خدمت مقدس سربازی و در تاریخ هشتم شهریور ماه سال 1361 در سنندج به مقام رفيع شهادت نائل گردد.

فرازی از وصیت نامه شهید:

ای دوستان و آشنایان عزیز، موقعی این نامه به دست شما می رسد که من در بین شما نیستم ولی به عنوان وصیت نامه یا آخرین خواهشی که از شما دارم چند سطری را روی کاغذ می نویسم باشد که خداوند بزرگ از این کار من راضی و خشنود شود.

اول از همه خواهش می کنم که برای من گریه و زاری نکنید زیرا راهی را که من انتخاب کرده ام با کمال آگاهی بوده است و این راه را هر کس برود به سعادت خواهد رسید. این راه، راه خدا است راهی است که تمام اولیا و انبیاء طی کرده اند و حال نوبت ماست اگر سعادت داشته باشیم و از خدا بخواهیم که این راه را برای تمام ما فراهم سازد.

دوستان عزیز تمام ما باید این راه را برویم ولی چه بهتر که خود انسان انتخابگر این راه باشد و چه مرگی بهتر از کشته شدن در راه خداست. دوستان عزیز شهدا را فراموش نکنید به یاد آنها و خواسته های آنها باشید.

آنها به خاطر این انقلاب این جمهوری اسلامی و این رهبر و خلاصه برای اسلام شهید شدند. باشد که خداوند در این راه ما را یاری کند و همراهی کند. انشاالله در پایان برای من عزاداری نگیرید، من دوست دارم گمنام باشم. خرجی که قرار است برای عزاداری من بشود پول آن را کتاب بخرید و به کتابخانه اهدا کنید.