وقتی خبر شهادتم را شنیدید، اشک شوق بریزید

نوید شاهد - خانوادهِ شهید «محمدعلی رضایی خیرآبادی» نقل می‌کنند: «شب همان روزی که قرار بود به جبهه برود، به مادرش گفت: وقتی من شهید شدم گریه نکنید. اگر خواستید گریه کنید بروید زیرزمین گریه کنید و طوری نباشد که پیش مردم گریه کنید و دشمن را شاد کنید.»

کد خبر: ۵۰۸۶۵۶

شنبه - ۲۹ خرداد ۱۴۰۰ / 1400 29 March

به گزارش نوید شاهد شهرستان های استان تهران: شهید محمدعلی رضایی خیرآبادی، نهم خرداد ماه سال 1346 در اصفهان به دنیا آمد. در همان کودکی به همراه خانواده به شهرک وردآورد نقل مکان کرد. او تحصیلات خود را تا سال سوم راهنمایی ادامه داد.

کودکی او مصادف بود با تظاهرات مردمی علیه رژیم ستمشاهی و او نیز با وجود سن و سال اندکش پا به پای دیگر مردم در فعالیتهای انقلابی شرکت می کرد تا این که پس از پیروزی انقلاب اسلامی و سپس جنگ تحمیلی، آمادهی حضور در میدان نبرد با متجاوزان عراقی شد. ایشان ابتدا از طریق بسیج وردآورد به منطقهِ عملیاتی مجنون اعزام شد، در آنجا بر اثر موج انفجار مجرح شده و راهی بیمارستان شد.

بعد از مرخصی از بیمارستان و حضور در منزل، دست و پایش را حنا گرفته و عکسی به یادگار می اندازد و آن را روی طاقچه قرار میدهد و به این ترتیب شهادتش را زودتر از موعد به خانواده اعلام می‌کند. با شروع عملیات خیبر مجدداً به منطقه می‌رود و یک هفته بیشتر نمی گذرد که در تاریخ بیست و پنجم بهمن ماه سال 1362 به درجهِ رفیع شهادت نائل می گردد.

ذکر خاطره‌ای به نقل از خانوادهِ شهید:

شب همان روزی که قرار بود به جبهه برود، به مادرش گفت: وقتی من شهید شدم گریه نکنید. اگر خواستید گریه کنید بروید زیرزمین گریه کنید و طوری نباشد که پیش مردم گریه کنید و دشمن را شاد کنید.