قبر دنیایش کوچک بود، اما جایگاهش رفیع

نوید شاهد – مادر شهید «علی‌اصغر صرفی» نقل می‌کند: «او را که توی قبر گذاشتند، پاهایش درست جا نمی‌شد. خواستم به یک مقدار بالای سرش را بکنند که پاهایش فشرده نباشد. شب به خوابم آمد. در خانه‌ای بسیار وسیع و زیبا بود.» نوید شاهد سمنان در سالگرد ولادت، شما را به مطالعه خاطرات این شهید گرانقدر دعوت می‌کند.

کد خبر: ۵۰۸۵۷۲

شنبه - ۲۹ خرداد ۱۴۰۰ / 1400 29 March

به گزارش نوید شاهد سمنان؛ شهید علی‌اصغر صرفی بيست و پنجم خردادماه ۱۳۴۶ در شهرستان تهران متولد شد. پدرش محمد، سرايدار بود و مادرش مرضيه نام داشت. دانشجوی سال اول دوره کاردانی در رشته تربيت ‌معلم بود. به عنوان بسيجی در جبهه حضور يافت. بيست و دوم دی‌ماه ۱۳۶۵ در شلمچه بر اثر اصابت ترکش به سر، شهيد شد. مزار او در گلزار شهدای فردوس‌‌رضای شهرستان دامغان واقع است.

این خاطره به نقل از مادر شهید است که تقدیم حضورتان می‌شود.

در شب اول قبرش، جایش را به من نشان داد
او را که توی قبر گذاشتند، پاهایش درست جا نمی‌شد. از آنها خواستم به یک مقدار بالای سرش را بکنند که پاهایش فشرده نباشد. شب به خوابم آمد. در خانه‌ای بسیار وسیع و زیبا بود. گفت: «مادر! می‌بینی چه جای وسیعی دارم؟ اونوقت شما نگران بودی پایم درست توی قبر جا نشه؟»

منبع: کتاب فرهنگ‌نامه شهدای استان سمنان-شهرستان دامغان/ نشر فاتحان-قائمی