زندگینامه شهید "صمد شهبازی"

شهباز جبهه‌ها و میدان نبرد بود

نوید شاهد_شهید صمد شهبازی، شهباز جبهه‌ها و میدان نبرد بود که اجازه دست درازی اجانب به خاک میهن را نداد.

کد خبر: ۵۰۸۴۳۶

سه‌شنبه - ۲۵ خرداد ۱۴۰۰ / 1400 25 March

به گزارش نوید شاهد همدان، شهید سرافراز صمد شهبازی در سوم بهمن ماه سال ۱۳۴۴ در روستای آبرومند از توابع شهرستان بهار در خانواده مومن، متعهد و زحمت کش به دنیا آمد.
ایشان دوران کودکی را در روستا و در سایه پدر و مادری مهربان سپری نمود و وارد دبستان شد، تا پایان مقطع ابتدایی درش خواند و بعداز آن تحصیل را رها و در کنار پدر به کشاورزی پرداخت.
با شروع انقلاب و پیروزی آن در خدمت انقلاب در آمد. با شروع جنگ تحمیلی رژیم بعث عراق بر علیه جمهوری اسلامی، جهت گذراندن دوره‌های آموزش نظامی و تاکتیکی با بسیج و سپاه همکاری و عضو افتخاری سپاه پاسداران انقلاب اسلامی شد تا بهتر بتواند برای انقلاب و کشور در حال جنگ، مفید و پرثمر باشد. این شهید عزیز در اردیبهشت ماه سال ۱۳۶۵ تشکیل خانواده داد و همسر اختیار کرد.
شهید شهبازی برای حضور در جهادی بزرگ همه آن چیز‌ها و کسانی که در خانه دلش بیتوته کرده بودند را بیرون کرد و برای زدودن رنگ اغیار و بیرون راندن بیگانه فرصتی فراهم کرد که دل منزل جانان شود و جهاد برتری آغاز نماید. تلاش و جهاد در مسیر روشن جهت رسیدن به مظاهر نور و بارقه‌های درخشان عشق، که او را به درگیری بی‌وقفه و بی‌پایان با مظاهر ظلم و ظلمت کشاند.
این شهید بزرگوار عضوی از لشگر انصارالحسین (ع) بود که با عشق به ایثار و شهادت داوطلب عضویت شده بود و لشگر دلاور و خط شکن انصارالحسین (ع) برای نبردی جانانه در شلمچه حاضر بود تا با فرمان، ولی فقیه و نایب امام زمان (عج) به قلب دشمن یورش برد. روزی را که شهید صمد شهبازی آرزویش را داشت از راه می‌رسید. دی ماه سال ۱۳۶۵ بود و سپاهیان توحید برای بیرون راندن متجاوز دست در دست هم گوش به فرمان فرمانده کل قوا با رمز یا زهرا (س) عملیات بزرگ و دشمن شکن "کربلای ۵" را در ۲۶ دی ماه آغاز نمودند تا همزمان با نشان دادن اقتدار ایران اسلامی، جمال و جلال خداوند را نظاره کنند. آنان برای رسیدن به شهادت از مرگ نمی‌هراسیدند و از مهلکه پرخطر گذشتند تا به سرچشمه هستی بخش برسند.
شهید صمد شهبازی در صبحگاه ۲۶ دی ماه سال ۱۳۶۵ در شلمچه این چنین سر از پا نشناخت و عاشقانه شهادت را نصیب خود ساخت و مدت‌ها پیکر مطهرش در منطقه به جای ماند و در اول فروردین ماه ۱۳۷۵ به زادگاهش بازگشت.
یادش گرامی و روحش شاد.