وصیت نامه شهید پارسیان:

راه پاکی، راه شهادت را پیش پایتان می‌گشاید

نوید شاهد - شهید جمشید پارسیان از شهدای دوران دفاع مقدس است. او در وصیت نامه اش چنین نوشته است: «آنگاه است که اگر راه پاکی را برگزیدی معنی پاکی و خداگونه شدن را پیدا می کنی، در این صورت راه ایثار، جهاد و شهادت پیش پایتان گشوده می‌شود.»

کد خبر: ۵۰۸۳۶۵

سه‌شنبه - ۲۵ خرداد ۱۴۰۰ / 1400 25 March

به گزارش نوید شاهد البرز، شهید جمشید پارسيان، سوم شهريور ۱۳۳۵، در شهرستان سنندج به دنيا آمد. پدرش (محبعلي) و مادرش (كوكب جعفري) نام داشت. تا پايان دوره متوسطه در رشته تجربي درس خواند و ديپلم گرفت. معلم بود. به عنوان سرباز ارتش در جبهه حضور يافت. بيست و هشتم خرداد ۱۳۶۰، در مريوان هنگام درگيري با گروه هاي ضدانقلاب با اصابت تركش خمپاره به شهادت رسيد. مزار وي در گلزار شهداي شهرستان سنقر قرار دارد.

در ادامه متن وصیت نامه شهید پارسیان را بخوانید.

به نام ایزد منّان
سلام بر پاکی ها، سلام بر خوبی ها، سلام بر هستی، سلام بر بودن و نبودن و سلام بر خدایی که همه چیز همه کس و همه دان است. سه راه در پیش پای انسان است: پلیدی – پاکی و پوچی. آنگاه است که اگر راه پاکی را برگزیدی معنی پاکی و خداگونه شدن را پیدا می کنی، در این صورت راه ایثار و جهاد و شهادت پیش پایتان گشوده می شود. از همگی التماس دعا دارم.

پيام شاخص شهيد بزرگوار بر اساس متن وصيّت نامه و مطابقت با آيات و روايات

پيام شهيد: سه راه در پيش پای انسان است: پليدی، پاکی و پوچی.

شاهد قرآنی: إِنَّ الْإِنْسانَ لَفي‏ خُسْرٍ * إِلاَّ الَّذينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ وَ تَواصَوْا بِالْحَقِّ وَ تَواصَوْا بِالصَّبْرِ. (عصر/ 2 و 3)
آدمى در زيانمندى است. جز آنان كه ايمان آورده‏‌اند و كارهاى شايسته كرده‏‌اند و يكديگر را به راستى پند داده‌‏اند و همديگر را به شكيبايى اندرز داده‌‏اند.
کارشناس قرآن:
پليدی و پاکی: اسلام از پليدى‏‌ها نهى مى‏‌كند برای رسيدن به رستگاری. يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا ... رِجْسٌ فَاجْتَنِبُوهُ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ ( مائده/90)
طبع افراد پليد چنين است كه به سراغ پليدى‏ها مى‏روند، برخلاف افراد پاك طينت كه به سراغ خوبى‏‌ها مى‏‌روند.
پاکان روزی نيکو دارند.
الْخَبيثاتُ لِلْخَبيثينَ وَ الْخَبيثُونَ لِلْخَبيثاتِ وَ الطَّيِّباتُ لِلطَّيِّبينَ وَ الطَّيِّبُونَ لِلطَّيِّباتِ أُولئِكَ مُبَرَّؤُنَ مِمَّا يَقُولُونَ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ رِزْقٌ كَريمٌ (نور/26)
پاکان و صالحان اگر قدرت و حكومت، در دست داشته باشند، بهره‏بردارى درست مى‏‌كنند. به سراغ اجراى احكام و قوانين الهى و گسترش خوبى‏ها و نيكى‏‌ها و كاهش زشتى‏‌ها و پليدى‏‌ها مى‏‌روند،  أَلَّذِينَ إن مَّكَّنَّاهُمْ فِى الْأَرْضِ أَقَامُواْ الصَّلَوةَ وَءَاتَوُاْ الزَّكَاةَ وَ أَمَرُواْ بِالْمَعْرُوفِ وَنَهَوْاْ عَنِ‏ الْمُنْكَرِ وَ لِلَّهِ عَاقِبَةُ الْأُمُورِ (حج/41)
و اگر قدرت و حكومت، در اختيار نااهلان و پليدان قرار گيرد، سوء استفاده مى‏‌كنند. در راه گسترش فساد و نابودى منابع اقتصادى و نسل بشر گام بر مى‏‌دارند و خدا دوستشان ندارد. وَ إِذا تَوَلَّى سَعى‏ فِي الْأَرْضِ لِيُفْسِدَ في‌ها وَ يُهْلِكَ الْحَرْثَ وَ النَّسْلَ وَ اللَّهُ لا يُحِبُّ الْفَسادَ (بقره / 205)
پوچی: کسانی که منطق ندارند و جزء تكذيب كنندگان هستند و سرگرم شدن به ياوه‌‏ها و پوچى‏‌ها سبب تكذيب آنان شده است. لِلْمُكَذِّبِينَ * الَّذِينَ هُمْ فِي خَوْضٍ يَلْعَبُونَ ( طور/ 11 و 12) آن تكذيب كنندگانى كه در فرو رفتن در باطل و نادرستى ثابت و پابرجا بوده بازى مي كنند (سخنان ياوه مي گويند، و آخرت را دروغ مي پندارند)

منبع: پرونده فرهنگي شهدا، اداره اسناد انتشارات، هنری