وصیت‌نامه و دست نوشته شهید "ایرج آبگون"

جبهه کنکوری عظیم برای شرکت در دانشگاه انسان سازی است

نوید شاهد_ در وصیت‌نامه شهید ایرج آبگون آمده است: شرایط فعلی (جبهه) کنکورى بس عظیم براى شرکت در دانشگاه انسان سازى، مردانه زیستن و در راه حق گام برداشتن است.

کد خبر: ۵۰۸۰۰۹

شنبه - ۲۲ خرداد ۱۴۰۰ / 1400 22 March

به گزارش نوید شاهد همدان، شهید ایرج آبگون دهم فروردین ماه ۱۳۴۲ در شهرستان ملایر به دنیا آمد. پدرش علی محمد و مادرش زرنقاب نام داشت. تا پایان دوره کارشناسی در رشته علوم و فنون نظامی درس خواند و در سال ۱۳۶۵ ازدواج کرد و صاحب یک دختر شد سپس به عنوان ستوان یکم ارتش در جبهه حضور یافت و در بیست و یکم فروردین ماه ۱۳۶۷ با سمت فرمانده گردان ۷۹۸ تکاور از لشگر ۲۳ نوهد در پنجوین عراق به شهادت رسید. تاکنون اثری از پیکر این شهید بزرگوار به دست نیامده است.
در وصیت‌نامه این شهید می‌خوانیم:
اللهم اجعلنى صبورا و اجعلنى شکورا و اجعلنى فى عین الناس کبیرا و فى عینى صغیرا
از آنجائی که مرگ حق است و براستى تولدى دیگر است و زندگى در این دنیا امتحانى است براى انتخاب زندگى در آخرت، از خداوند مى خواهم که در این امتحان الهى سربلندم گرداند. الدنیا دار الممر و الاخرة دار المقر؛ در این برهه از زمان که جباران زمانه دست به دست هم داده اند تا نداى مظلومیت این امت ستمدیده را در گلو خفه کنند، فکر مى کنم این خود کنکورى بس عظیم براى شرکت در دانشگاه انسان سازى، مردانه زیستن و در راه حق گام برداشتن است و بقول استاد عزیزم حاج آقا دیانت اگر کسى عشق به ماندن و ترس از رفتن را از وجود خود بیرون کرده باشد از این کنکور پیروز بیرون مى آید، پس خدایا مرگ در رختخواب را بر من مگزین و سعادت شهادت در راهت را به من واگذار کن و در این مسیر مطابق آیه قرآن که مى فرماید:

إِنَّ اللَّهَ اشتَرىٰ مِنَ المُؤمِنینَ أَنفُسَهُم وَأَموالَهُم بِأَنَّ لَهُمُ الجَنَّةَ ۚ یُقاتِلونَ فی سَبیلِ اللَّهِ فَیَقتُلونَ وَیُقتَلونَ .
تا آنجا که در توان دارم از دشمنان خدا را به درک و اصل مى کنم و سپس جان خود را به قیمت فردوس برین به خداى خود مى فروشم.
از پدر و مادر و برادران و خواهران طلب حلالیت مى کنم چرا که من در مکتب آنان بزرگ شده ام و این گونه درس آزادى و آزادگى را آموخته ام و از برادرانم مى خواهم که دنباله رو هدف و جهت اسلام و این انقلاب عظیم باشند، از پدر و مادر همسرم نیز طلب حلالیت مى کنم.
در رابطه با همسر عزیزم که شاید گرفتارى شغلى من این اجازه را به من نداده باشد که دین واقعى خود را نسبت به او ادا کرده باشم از او مى خواهم که ما را حلال کند و مربى خوبى براى فرزندم باشد و او را به عظمت راه پدرش آگاه سازد، در زمینه اینکه همسرم بعد از من چگونه عمل خواهد کرد و او را مختار مى سازم و ان شاءالله فرزندم را با راهنمائی هاى خانواده ام فردى آزاده و مسلمان بار بیاورند و به فرزندم بگوئید جباران زمانه سعادت زندگى در کنار او را از من گرفتند پس همیشه در زندگى مجاهدى نستوه و شکست ناپذیر باش.
در پایان طلب حلالیت از تمامى فامیل را دارم انشاءالله در تمام مراحل زندگیتان یاور مظلومان باشید.
ستوان دوم ایرج آبگون