شهید «مهتاب حیدری» از زبان مادر

نوید شاهد - خردسال شهید «مهتاب حیدری» از شهدای بمباران هوایی دوران دفاع مقدس است که در مهرماه ۱۳۶۲ در مسجد سلیمان به شهادت رسید. نوید شاهد چهارمحال و بختیاری به مناسبت روز دختر و ولادت حضرت معصومه(س) خلاصه ای از زندگی و خاطرات شهید را برای علاقه مندان منتشر می کند.

کد خبر: ۵۰۷۹۰۹

يکشنبه - ۲۳ خرداد ۱۴۰۰ / 1400 23 March

به گزارش نوید شاهد چهارمحال و بختیاری؛ شهید مهتاب حیدری، یکم دی ۱۳۵۷ در شهرستان مسجد سلیمان به دنیا آمد. پدرش هوشنگ لوله کش ساختمان بود و مادرش مدینه نام داشت. سی ام مهر ۱۳۶۲ در زادگاهش هنگام بمباران هوایی بر اثر اصابت ترکش به شهادت رسید. مزار او در گلزار شهدای همان شهرستان قرار دارد.

مدینه مرتضایی مادر شهید «مهتاب حیدری» درباره خاطرات فرزندش «مهتاب حیدری» به خبرنگار نوید شاهد گفت: مهتاب سن و سالی نداشت، ولی دانا و مهربان بود. فرزند اولم بود، هر چه سختی می‌کشیدم اون هم هم‌درد من بود و با سن و سال کم مرا دلداری می‌داد.

هوش عجیبی داشت

این مادر شهید ادامه داد: هوش عجیبی داشت، صبح روزی که به شهادت رسید، هوای باباش را کرده بود، خیلی دوست داشت بابایش را ببینه. خیلی بهانه می‌کرد که دوست دارم بابام را ببینم. رفت سر کمد لباس و لباس‌های پدرش را بیرون آورد و به آن‌ها نگاه می‌کرد.

موج انفجار مهتاب را حدود ۵۰ متر پرت کرده بود

وی درباره نحوه شهادت دخترش گفت: حدود ساعت ۴ بعدازظهر بود، بچه‌ها در حیاط منزل بازی می‌کردند، موقعی که بمباران هوایی شروع شد و موشک به داخل حیاط شلیک شد، رفتم توی حیاط دیدم چهار تا از بچه هام گریه می‌کنند. وقتی سراغ مهتاب را گرفتم، گفتند مهتاب پرت شد، موج انفجار مهتاب را حدود ۵۰ متر بالاتر پرت کرده بود.

یک لحظه جواب داد و چشماش را بست

خانم مرتضایی افزود: وقتی از روی زمین بلندش کردم و به آغوش گرفتم، فکر کردم بی هوش شده است، همین طور که توی بغلم بود و خیلی گریه می‌کردم، یاد حرفش افتادم که سراغ پدرش را می‌گرفت. گفتم مهتاب بابات اومده، چند بار تکرار کردم؛ دیدم فقط یک لحظه جواب داد و چشماش را بست.

هر گلی یه رنگ و بویی داره

این مادر شهید در پایان یادآور شد: دیگه نفهمیدم، چند تا پاسدار، او را از بغلم گرفتند و به بیمارستان بردند. تا بمیرم آن لحظه‌ای که بچه تو بغلم جان داد یادم نمی‌ره، الان پنج تا بچه دارم، هیچ کدام به اون نمی‌رسند، هر گلی یه رنگ و بویی داره و اون یه طور دیگه بود.