تا قدس عزیز را آزاد نکنیم بر نمی گردیم؛ زیرا قدس ناموس مسلمین است

نویدشاهد - در فرازی از وصیت‌نامه شهید «محمد نیک‌نام» آمده است: اولین سخن من با شما این است تا قدس عزیز را آزاد نکنیم بر نمی گردیم؛ زیرا قدس ناموس مسلمین است.

کد خبر: ۵۰۷۸۶۳

دوشنبه - ۱۷ خرداد ۱۴۰۰ / 1400 17 March

به گزارش نویدشاهدگیلان؛ شهید «محمد نیک نام» فرزند «موسی» در سی ام مرداد 1342 در بخش «كومله» از توابع شهرستان «لنگرود» به دنیا آمد و در تاریخ 16 خرداد 1365 با سمت جانشين فرمانده گروهان در سليمانيه عراق بر اثر اصابت تركش خمپاره به پيشانی به شهادت رسيد.

وصیت نامه شهید محمد نیک نام را می خوانیم:

امروز روزی است که مردم دیدار خود را با خانواده های معظم شهدا تازه می کنند تا در آن دنیای باقی شهید شفیع آنها باشد؛ چون حدیثی است که هر شهید هفتاد هزارنفر را شفاعت می کند. شهادت سعادت بزرگی است و اگر لیاقت این سعادت را داشته باشیم، اولین سخن من با شما این است تا قدس عزیز را آزاد نکنیم بر نمی گردیم و این قدس ناموس مسلمین است. خانواده ام، امروز برای شما روزی است که امانتی که خداوند به دست شما سپرده بود را تحویل دادید ولی گریه شما به خاطر این است که امانت را ناسالم به صاحب اصلی اش می سپارید.

اما ای مادر و خواهرانم، از امانت های خدادادی خوب نگهداری کنید. ای پدر صابرم و ای مادر تلاشگرم، زمانی که شهادت فرزندت را شنیدی فوراً وضو بگیر و دو رکعت نماز شکر بخوان و بگو ای خدای بزرگ رَضی به رِضائِک؛ راضی ام به رضای تو، و صبر و تحمل شما در برابر دشواری ها باید مشخص شود، هر قدر صبر کردید مزد بیشتری در دنیای باقی می گیرید.

برادرانم، می دانم شما مثل کوه مقاوم هستید اما سلاح برادرانی که افتاد بردارید تا به جنگ کفار متجاوز بروید و هرچه زودتر به میدان بروید می توانید و جنگ را به پیروزی برسانید. خواهرانم، حجاب شما نشان دهنده راه خدا و ادامه دهنده راه مسلمین است و در هر کجایی که هستید هر که خلاف اسلام کار می کند مشتی توی دهان آن بزنید.

ای خدای بزرگ فقط از تو می خواهم که اگر ما پیمان شکن شدیم، پیمان برادرانم با امام شکسته نشود. ای امام حسین (ع)، اگر ما امام عزیزمان را تنها گذاشتیم کم عقل بودیم، بی وفایی کردیم و زودتر به میدان نرفتیم؛ به بزرگی خود ما را ببخش. «الهی عامِلنا بِفَضلِک و لا تُعامِلنَا بِعَدلِک»

ای برادرانم خطاب به برادران هم پیمان در مزار شهدا، من برادر خوبی برای شما نبودم و نتوانستم کاری کنم شما را راضی کنم ولی اما شما به بزرگی خودتان من را ببخشید و از شما تقاضای عاجزانه دارم که نماز جماعت و جمعه و نوافل مذهبی را ترک نکنید و مسئولیت هایی که به شما داده می شود بی اعتنا نباشید؛ بخاطر اسلام این مسئولیت ها را قبول کنید و انجام تکلیف نمایید.