مناجاتهایی از شهید «مجنبی آدینه وند»؛

خداوندا! ما را ياري فرما كه عقل ما از قرآن بهره اي ببرد

نوید شاهد - شهید «مجتبی آدینه وند» در مناجات خود با خدا نوشته است: خداوندا! ما را ياري فرما كه عقل ما از قرآن بهره اي ببرد و يك لحظه مرا به خودم وامگذار چون وقتي بياد تو نيستم هميشه در غفلت هستم.

کد خبر: ۵۰۷۵۴۳

چهارشنبه - ۱۲ خرداد ۱۴۰۰ / 1400 12 March

به گزارش نوید شاهد لرستان، شهید مجتبی آدینه وند در سال 1345 در خانواده ای مذهبی و متوسط در شهرستان کوهدشت متولد شد. با شروع جنگ تحمیلی و تأسیس بسیج دانش آموزی در تابستان 1360 در اولین دورة آموزشی به آموختن فنون نظامی پرداخت.

چند ماه بعد عاشقانه بسوی جبهه های نور علیه ظلمت شتافته در عملیات طریق القدس و فتح بستان حضوری چشم گیر داشت، در همین منطقه بود که از ناحیه کتف چپ مجروح گردید. با شرکت در کنکور سراسری موفق شد در دانشگاه علامه طیاطبائی تهران در رشته ابیات پذیرفته شود. هنوز بهبودی کامل حاصل نشده بود که از طرق بسیج دانشگاه، مجدداً به جبهه بازگشت و با تیغ ایمان و بیداری و هوشیاری و چشم بر خدا و پشت بر دنیا با سیمایی گلگون و با لبانی مترنم به ذکر او در افق پاک و روشن وصال پر گشود و در تاریخ چهارم دی ماه 1365 در منطقة عملیاتی حاج عمران به وصال شهادت نائل گردید.

این شهید والامقام در مناجاتی که با خدا داشته، نوشته است:

خداوندا! ما را ياري فرما كه عقل ما از قرآن بهره اي ببرد و يك لحظه مرا به خودم وامگذار چون وقتي بياد تو نيستم هميشه در غفلت هستم و گناهاني را مرتكب مي شوم كه نمي دانم! نه ياد خدائي، نه ياد آخرت و نه اراده خير و اقبال به بهشت. و نمي دانم دلم كجاست هميشه به امور دنيائي فكر كرده و سرگرم هستم و از همه بدتر در خطر صيد شيطانم.

خدايا! با اينكه مي دانم اجل آمدني است اما غافلم.

بارالها! ما را ياري فرما از طريق خدمتهاي بزرگ به آئين پاكت و به بندگانت صفحات عمر خود را با خطوط زريني كه نمايانگر رضاي توست رقم زنيم و سرانجام به فيض شهادت در راه تو نائل گرديم و در آغوش رحمتت جاي گيريم!

خدايا! به ما ايماني بده كه با خودمان ببريم آن ايماني كه هميشه بوده و در قلبمان جای گرفته!

بار خدايا! تو را سپاس ميگوییم اگر ابتداي كار ما را با سعادت شروع كني و به شهادت و فداكاري پايان دهي.

خدايا! نفسم را به تيغ معرفتت بكش و سلوك طريقت را برايم سهل كن!

بارالها! در اين دنيا گناه كردم مرا پوشاندي و در ميان مردم روسياهم نكردي.

الا اي رب اعلاي من!خود ناريم لكن در ميان نوريان جبهه فرياد بر مي آورم كه يا ستار العيوب به مقام ايشان گناهانم را در آن سراي نيز بپوشان!

انتهای پیام/