وصیت‌نامه شهید «محمدباقر بروانی»

جدا شدن از امام(ره) جدا شدن از اسلام است

نوید شاهد-شهید محمدباقر بروانی در بخشی از وصیت‌نامه خود نوشته است: « قدر این رهبر عالی‌قدر را بدانیم و هیچ‌گونه از خط امام جدا نشویم و تردید در رهبر و مرجع بودن ایشان نیست و جدا شدن از خط امام، جدا شدن از اسلام و انبیاء و اولیاء است.»

کد خبر: ۵۰۷۲۰۵

شنبه - ۰۸ خرداد ۱۴۰۰ / 1400 08 March

به گزارش نوید شاهد، شهید «محمدباقر بروانی» فرزند «محمد»، 14 آبان‌ماه 1341 در روستای نوکندهِ بندرگز دیده به جهان گشود. این شهید والامقام در 8 خردادماه 1363 در منطقه عملیاتی کوشک به فیض شهادت نائل آمد. در ادامه بخشی از وصیت‌نامه شهید بروانی را می‌خوانیم.

اِن تنصرو الله یَنصُرکُم و یُثَبِت اَقدامَکم

و تا مستکبرین هستند، مستضعفین باید خون بدهند. امام خمینی(ره)

درود و سلام بر انبیاء و اولیاء و اوصیاء و شهدا از صدر اسلام تا به حال و درود و سلام بر رهبر انقلاب و مرجع عالی‌قدر و عالی‌مقام جهان اسلام امام خمینی(ره) و بازماندگان شهدا.

درود و سلام بر پدر گرامی و مادر دلسوزم که چنین فرزندی تربیت کردند تا اسلام را یاری نماید و خط امام(ره) و روحانیت مبارز در خط ولایت فقیه که حسین گونه حامی قرآن کریم که بزرگترین معجزه پیامبر اکرم(ص) است گام گذاشته و از آن‌ها پشتیبانی کند و نیز جان خود را در این راه(اسلام) فدا نماید.

بنده برای ناموس مملکت اسلامی و جلوگیری از تجاوز بیگانگان که می‌خواستند حکومت اسلامی را که امام زمان(عجل‌الله) پشتیبان آن است از بین برده و یک حکومت دیکتاتور که سابق بالای سر ملت مظلوم و رنج دیده و پابرهنه‌ای که مدت‌های طولانی قیام کرده‌اند، بر سر این مردم بیاورند و اسلام را از بین ببرند؛ ولی فرزندان شجاع این بوم و خاک با ایثار و جانبازی، درخت اسلام را با خون خود آبیاری کرده و تمام نقشه‌های خائنین را از بین بردند.

برادران و خواهران، هیچ‌گاه از رهبر انقلاب و مرجع عالی‌قدر که هدیه‌ای از خداوند تبارک و تعالی که به ملت عنایت کرده است و ما قدر این رهبر عالی‌قدر را بدانیم و هیچ‌گونه از خط امام جدا نشویم و تردید در رهبر و مرجع بودن ایشان نیست و جدا شدن از خط امام، جدا شدن از اسلام و انبیاء و اولیاء است.

پدر و مادر مهربانم! هرگاه شنیدید که من در جبهه حق علیه باطل و کفر جهانی به آرزوی دیرینه خود یعنی شهادت در راه خدا رسیده‌ام، فقط این جمله ذکر شود که ای خدا! این قربانی را از من بپذیر و هیچ‌گاه گریه نکنید و هروقت خواستید گریه کنید برای حسینِ زهرا که پیکر نازنینش در قهر آفتاب کربلا افتاده بود گریه کنید.

«روحش شاد و راهش پررهرو باد»