خاطرات/ فرمانده خداترس!

نوید شاهد - «پس از مراسم صبحگاهی نگهبان‌ها فردی را پیش فرمانده پادگان آوردند و گفتند: برای فرار از ورزش در جایی مخفی شده است فرمانده پادگان به آن فرد گفت: همه دور پادگان را با کفش دویده‌اند، ولی تو برای تنبیه باید با پای برهنه بدوی ...» ادامه این خاطره را در پایگاه اطلاع‌رسانی نوید شاهد استان قزوین بخوانید.

کد خبر: ۵۰۷۰۴۸

چهارشنبه - ۰۵ خرداد ۱۴۰۰ / 1400 05 March

به گزارش نوید شاهد استان قزوین، رزمنده تقی ایالیان از خاطرات خود در هشت سال دفاع مقدس می‌گوید: در پادگان دوکوهه اندیمشک سال ۱۳۶۲ بود که قبل از مراسم صبحگاهی افراد به همراه فرماندهان خود یک بار دور پادگان را که حدود چند کیلومتر بود، می‌دویدند و سپس نرمش کرده و به اجرای مراسم صبحگاهی می‌پرداختند.

در یکی از روز‌ها پس از مراسم صبحگاهی نگهبان‌ها فردی را پیش فرمانده پادگان آوردند و گفتند: برای فرار از ورزش در جایی مخفی شده است.

فرمانده پادگان به آن فرد گفت: همه دور پادگان را با کفش دویده‌اند، ولی تو برای تنبیه باید با پای برهنه بدوی. حالا کفش‌ها و جوراب‌هایت را دربیاور، خودش نیز کفش‌هایش را درآورد تا همراه او بدود. فرماندهان پایین‌تر به او گفتند: شما یک بار دور پادگان را دویده‌اید، اجازه بدهید شخص دیگری او را ببرد.

گفت: خیر، خودم می‌خواهم او را تنبیه کنم. گفتند: پس چرا کفش‌هایتان را در می‌آورید؟ گفت: می‌خواهم بدانم چه احساسی دارد و بیش از حد به او فشار نیاورم که پیش خدا شرمنده شوم.

منبع: کتاب اول خاکریز (گزیده خاطرات دفاع مقدس استان قزوین)