اجر یک لبخند بر لبان پدری پیر

نوید شاهد - مادر شهید "ابوذر داوودی" در خاطره ای می گوید: «ابوذر پسری شوخ طبع و مهربان و همیشه در خانه شاد و سرزنده بود. هرگاه به خانه می آمد... » متن کامل خاطره این شهید بزرگوار را در نوید شاهد بخوانید.

کد خبر: ۵۰۶۰۹۱

يکشنبه - ۲۶ ارديبهشت ۱۴۰۰ / 1400 26 February

به گزارش نوید شاهد فارس، شهید "ابوذر داوودی" 29 شهریور سال 1369 در روستای حسین آباد از توابع شهرستان رستم دیده به جهان گشود. 7 ساله بود که راهی مدرسه شد. تحصیلات ابتدایی و راهنمایی را در روستا گذراند و دوره دبیرستان را در مدرسه شهید مدرس شهر کوپن پشت سر گذاشت و موفق به اخذ مدرک دیپلم شد. همان سال در کنکور سراسری شرکت کرد و در رشته حقوق دانشگاه آزاد اسلامی نورآباد ممسنی پذیرفته شد.
پس از سپری کردن پنج ترم از دانشگاه به علت علاقه ی وافری که به سپاه پاسداران داشت، در آزمون دانشگاه امام حسین(ع) تهران شرکت و پذیرفته شد. سال 1391 ازدواج کرد که ثمره آن یک فرزند بود.

شهید داوودی سی ام آذر ماه عازم سوریه شد و سرانجام 16 بهمن ماه سال 1394 در عملیات آزادسازی شهرهای شیعه نشین نبل و الزهراء پس از رشادت و فداکاری های فراوان بر اثر اصابت گلوله ی قناسه به سر، شربت شیرین شهادت را نوشید و به شهدای مدافع حرم پیوست. پیکر مطهر این شهید بزرگوار 20 بهمن ماه 1394 در میان خیل مشتاقان برروی دستان مردم شهید پرور شهرستان های ممسنی و رستم تشییع و در گلزار شهدای زادگاهش به خاک سپرده شد.

متن خاطره: اجر یک لبخند بر لبان پدر

مادر شهید "ابوذر داوودی" در خاطره ای می گوید: ابوذر پسری شوخ طبع و مهربان بود. همیشه در خانه شاد و سرزنده بود. هرگاه می آمد لبخند را بر لب من و پدرش می نشاند و با پدرش خیلی شوخی می کرد.

یک روز که به خانه آمد. همسرم بیمار بود و از لحاظ روحی خسته و آشفته و پریشان بود. ابوذر همین که چهره ی ناراحت پدر را دید از جا بر خواست و دستش را دور کمر پدر حلقه کرد و کشتی گرفت.

برای این که پدر روحیه ی تازه ای بگیرد، خودش را را عمدا به زمین انداخت و گفت : " نگا پیرمرد، هنوز هم از من قوی تر هستی".

همه با هم خندیدیم و پدر آرامتر شد.

انتهای متن/

منبع: پرونده فرهنگی، مرکز اسناد ایثارگران فارس