وصیتی از همرزم شهید سپهبد صیاد شیرازی؛

غلام حلقه بدوش ابرخونریزها نباشید!

نوید شاهد - شهید "ابوالفظل امینی" از همرزمان شهید سپهبد صیاد شیرازی بود. او در فرازی از وصیت نامه اش می‌نویسد: «ابرخونریز‌ها از ما توقع دارند غلام حلقه به گوششان باشیم. اما نمی‌دانند که امت اسلام و پیروان حسین زیر بار زور و ستم و ذلت نخواهند رفت.» در ادامه متن کامل این وصیت نامه را می‌خوانید.

کد خبر: ۵۰۵۷۶۲

سه‌شنبه - ۲۱ ارديبهشت ۱۴۰۰ / 1400 21 February

به گزارش  نوید شاهد گلستان؛ شهید ابوالفضل امینی، دوازدهم اسفند، ۱۳۲۷ در شهرستان گرگان به دنیا آمد. پدرش حسن، ارتشی بود و مادرش معصومه نام داشــت. تا پایان دوره کارشناسی ارشد در رشــته مخابرات درس خواند. سال  ۱۳۵۹ ازدواج کرد و صاحب یک دختر شــد. به عنوان ســرگرد ارتش در جبهه حضور یافت. بیست و یکم اردیبهشت، ۱۳۶۰ با سمت افسر مخابرات در کرخه بر اثر اصابت ترکش خمپاره به شهادت رسید. پیکر او را در گلزار شهدای امامزاده عبدالله زادگاهش به خاک سپردند.

وصیتنامه شهید امینی:

بسم الله الرحمن الرحیم

به نام خدا پاسدار خون شهیدان

اینجانب ابوالفضل امینی فرزند حسن گواهی می‌دهم که خدایی نیست جز خدای یکتا و در ملک هستی بی شریک است. محمد «ص»، بنده و رسولش است؛ که به حق از نزد حق آمده است؛ و امامت علی (ع)، بر حق است و بهشت و جهنم حق و معاد نیز حق می‌باشد و خداوند انسان‌ها را از قبر برانگیخته می‌کند.

بعد از شهادتین اسلام و درود بی پایانم را به همه شهیدان گلگون کفنمان نثار می‌کنیم. آن‌های که مرگ سرخ را انتخاب کردند. تا زیر بار ننگ و ذلت نروند و این پیام امام حسین (ع)، است. این درس امروز خواندنی است که ابرخونریز‌ها از ما توقع دارند غلام حلقه به گوششان باشیم. اما نمی‌دانند که امت اسلام و پیروان حسین زیر بار زور و ستم و ذلت نخواهند رفت.

امروز تاریخ عاشورا در مرز ایران و عراق تکرار می‌شود و صدای هل من ناصر ینصرنی؟ حسین زمان بلند است و ما باید به آن لبیک گوییم. آن هم باز در کنار دجله و فرات و امنیت فضای کل یوم عاشورا‌ها و کل ارض کربلا است. به عنوان یک مسلمان به یکی از قربانگاه‌های عدل و فضیلت تاریخ می‌رویم تا تاریخ از کنار مناظر خونین جنگ حق و باطل عبرت بگیر.

پیام من به انسان‌ها و دنیا امنیت،‌ ای انسان‌ها،‌ ای توده انبوه ما به پای ارزش‌های انسانی به این سرانجام تن دادیم و برای بقای اسلام و پاسداری از حق با پیکر‌های کم سلاح خود در اعماق سپاه دشمن فرو رفتیم و شرف و زندگی خود را در حکومت بخشیدن به مقدسات قرآن دانستیم و با خون مان سخن می‌گوییم که‌ای ستمگران ستم مکنید و‌ای ستم کشان ستم مکشید و خون ما برای آن ریخت که دامن ستمگران را بگیرد و چهره زرد تیره بختان را ارغوانی کند.‌ای انسان‌ها هنگامی که در رنج و فشار فراوان به ستوه آمد به یاد ما و هدف‌های ما افتید و به شما اعلام می‌کنم: آنچه مرا به این جنگ کشاند دفاع از اسلام و قرآن و انقلاب اسلامی است که کشته شدن در راه خدا فضیلت بارتر است.