در وصیت‌نامه شهید اشعاری مطرح شد:

صبر و بردباری را پیشه کنید

نوید شاهد - "شهيد حسن اشعاري" از شهدای دوران دفاع مقدس است. او در وصیت‌نامه‌اش خطاب به همسرش می‌نگارد: «اول تقوای خدا را پیشه قرار داده که توشه ی آخرت است و صبر و بردباری را پیشه کنید که خدا با صابرین است.»

کد خبر: ۵۰۵۶۴۸

يکشنبه - ۱۹ ارديبهشت ۱۴۰۰ / 1400 19 February

به گزارش نوید شاهد البرز؛ شهيد حسن اشعاري فرزند محمود است که اول خرداد 1327چشم به جهان گشود. او در دوران دفاع مقدس به عنوان رزمندهمنبع: پرونده فرهنگي شهدا، اداره اسناد انتشارات، هنري برای دفاع از میهنش با ارگان بسیج به جبهه اعزام شد.  سرانجام در هفدهم اردیبهشت 1361 در خرمشهر طی عملیات فاطمه الزهرا به شهادت رسید. تربت پاکش در بهشت زهرا تهران نمادی از ایثار و مقاومت در راه وطن است.

متن وصیت‌نامه و پیام شاخص شهید اشعاری را در ادامه بخوانید.

به نام الله پاسدار حرمت خون شهیدان

* کل من علیها فان * همه چیز بر روی زمین فنا شدنی است جزالله. ( رحمن/26 )

بسیار خرسندم که درمرتبه ی چهارم در جبهه های حق علیه باطل شرکت نموده و در دانشگاه آموزگارِ عشق یعنی حسین بن علی (ع) شرکت نموده و به ندای حسین زمان، خمینی کبیر پاسخ مثبت دادم و امیدوارم در این راه شربت شهادت بنوشم.
وصیّت من است به اعضای خانواده به خصوص همسرم این است که اول تقوای خدا را پیشه قرار داده که توشه ی آخرت است و صبر و بردباری را پیشه کنید که خدا با صابرین است.
از فرزندانم می خواهم که راه مرا ادامه داده و در خطّ مستقیم امام باشند.

بنده برای رضای خدا در این راه قدم نهادم و هیچ کس حق ندارد ادعای افتخار کند مگر افراد حزب الله و در خطّ امام. در خاتمه از تمام اعضای خانواده و بستگان و دوستان پیرو خطّ امام خداحافظی می کنم و مرا حلال کنید.

پيام شاخص شهيد بزرگوار بر اساس متن وصيّت نامه و مطابقت با آيات و روايات

حــزب اللّــه

پيام شهيد : بنده برای رضای خدا در اين راه قدم نهادم و هيچ کس حق ندارد ادعای افتخار کند مگر افراد حزب الله و در خطّ امام.

شاهد قرآنی : لا تَجِدُ قَوْماً يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ يُوادُّونَ مَنْ حَادَّ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ ... أُولئِكَ كَتَبَ في‏ قُلُوبِهِمُ الْإيمانَ وَ أَيَّدَهُمْ بِرُوحٍ مِنْهُ وَ يُدْخِلُهُمْ جَنَّاتٍ تَجْري مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدينَ فيها رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ أُولئِكَ حِزْبُ اللَّهِ أَلا إِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْمُفْلِحُونَ (مجادله/22)

[ در اين آيه ی شريفه حال و چگونگى مؤمنين را كه از حزب و لشگر خداى تعالى هستند بيان كرده مي فرمايد:] گروهى را كه به خدا و روز رستاخيز ايمان دارند نخواهى يافت كه دوستى كنند با كسانى كه با خدا و پيامبرانش دشمنى (مخالفت) كرده‏اند، ... آن گروه‏اند كه خدا ايمان و گرويدن (به خدا و رسول) را در دلهاشان (بتوفيق دادن خود) جمع كرده و گرد آورده، و آنان را به حكم و فرمان از جانب خود (بر عمل نمودن به وظایفشان) نيرو بخشيده، و (در آخرت) ايشان را در بهشت هايى درآورد كه جوي هاى بزرگ از زير (درخت هاى) آنها روان است، در حالى كه هميشه در آن بهشت ها جاويدان خواهند بود، خدا (به سبب ايمان و كردارشان در دنيا) از ايشان راضى و خشنود است، و اينان از خدا (به سبب گرامى داشتن او آنان را در دنيا و آخرت) خشنوداند، اينانند حزب خدا. آرى، حزب خداست كه رستگارانند. [ به همه خيرات و نيكي هاى دنيا و آخرت ].

شاهد حديثی : عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ (ع) قَالَ : أَيُّمَا عَبْدٍ أَقْبَلَ قِبَلَ مَا يُحِبُّ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ أَقْبَلَ اللَّهُ قِبَلَ مَا يُحِبُّ وَ مَنِ اعْتَصَمَ بِاللَّهِ عَصَمَهُ اللَّهُ وَ مَنْ أَقْبَلَ اللَّهُ قِبَلَهُ وَ عَصَمَهُ لَمْ يُبَالِ لَوْ سَقَطَتِ السَّمَاءُ عَلَى الْأَرْضِ أَوْ كَانَتْ نَازِلَةٌ نَزَلَتْ عَلَى أَهْلِ الْأَرْضِ فَشَمِلَتْهُمْ بَلِيَّةٌ كَانَ فِي حِزْبِ اللَّهِ بِالتَّقْوَى مِنْ كُلِّ بَلِيَّةٍ أَ لَيْسَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ يَقُولُ: إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي مَقامٍ أَمِينٍ‏. ( کافی، ج2، ص 65)

امام صادق (ع) فرمود : هر بنده‏اى كه به آنچه خداى عزّوجلّ دوست دارد، روى آورد، خدا به آنچه او دوست دارد روى آورد، و هر كه در پناه خدا رود، خدايش پناه دهد. و كسى كه خدا به او رو آورده و او را پناه داده است، باك ندارد، و اگر آسمان بر زمين افتد يا بلایى بر اهل زمين نازل شود و همه را فراگيرد، او به سبب تقوايش در زمره حزب خداست كه فرمايد : ألا فَإِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْغالِبُونَ «يعنى حزب خدا پيروزند» و از هر بلا محفوظ است، مگر نه اينست كه خداى عزّوجلّ مي فرمايد : مردم با تقوى در جايگاه امنى هستند. (دخان/51) كه حوادث و آفات به آنها نرسد.

منبع: پرونده فرهنگي شهدا، اداره اسناد انتشارات، هنري