خاطره/ دستان گرم برادر

نوید شاهد - خواهر شهید "علی خوشابی " در خاطره ای از ایشان اینطور می گوید: هنوز گرمای دستان مهربانش را بر روی سرم حس می کنم وقتی که گریه می کردم و علی نوازشم می کرد. گفته بود می روم و زود برمی گردم اما او جایی بهتر از این دنیای فانی را پیدا کرده بود..من ماندم و یاد دستان گرم برادر. .

کد خبر: ۵۰۵۵۳۳

شنبه - ۱۸ ارديبهشت ۱۴۰۰ / 1400 18 February

به گزارش نوید شاهد هرمزگان،شهید"علی خوشابی "سي‌ام ارديبهشت 1344 در روستاي درباغ از توابع شهرستان ميناب ديده به جهان گشود. پدرش احمد، كشاورز بود و مادرش فاطمه نام داشت. تا پايان دوره ابتدايي درس خواند. به عنوان سرباز ارتش در جبهه حضور يافت. بيست ‌و دوم بهمن 1364 در شلمچه بر اثر اصابت گلوله به كمر، شهيد شد. پيكر او را در گلزار شهداي شهرستان زادگاهش به خاك سپردند.

به مناسبت سالروز تولد این شهید والامقام خاطره ای از زبان خواهر ایشان برای علاقمندان منتشر می‌گردد.

«موقعی که علی شهید شد کوچیکتر از آن بودم که مفهوم شهید و شهادت را بفهمم فقط آنقدر می دانستم که رفتن علی داغی است بر دل پدر و مادر و سایر اقوام.جای خالی اش را حس می کردم . همه میگفتند : علی به مسافرت رفته ،رفته پیش خدا.. همیشه منتظر بودم که علی برگرددو این انتظارم سال ها به درازا کشید تا اینکه بزرگ شدم و فهمیدم که پیش خدا رفته یعنی چه.هنوز گرمای دستان مهربانش را بر روی سرم حس می کنم وقتی که گریه می کردم و علی نوازشم می کرد. گفته بود می روم و زود برمی گردم اما او جایی بهتر از این دنیای فانی را پیدا کرده بود..من ماندم و یاد دستان گرم برادر. »